Θελω να ξεκαθαρίσω κάτι από την αρχή. Δεν έχω τίποτε εναντίον του Survivor. Είναι ένα τηλεπαιχνίδι στο οποίο λαμβάνουν μέρος ενήλικες οι οποίοι είτε για λόγους δημοσιότητας είτε για λόγους χρηματικούς αποφάσισαν να συμμετάσχουν. Καλά έκαναν και δεν θα σχολιάσω την απόφαση τους.  Ομως είναι τελείως διαφορετικό να διοργανώνεται ένα τηλεπαιχνίδι για ενήλικες και τελείως διαφορετικό να διοργανώνεται Ημερήσιο Survival Camp από ένα οργανισμό όπως το Make A Wish για 3χρονα και 4χρονα παιδιά.

Διαβαστε με προσοχή το email που έστειλαν οι υπεύθυνοι του Make A wish 

Τιτλος: Ημερήσιο Survival Camp από παιδιά μαχητές σε παιδιά ΜΑΧΗΤΕΣ!!

Την Πέμπτη 15 Ιουνίου, από τις 12:00 έως τις 20:00, το Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος) διεξάγει σε συνεργασία με την Ακαδημία στίβου ATFA και το Adventure Park στη Μαλακάσα, αθλητικές δραστηριότητες για παιδιά, με τη φιλική συμμετοχή και την έμπνευση του Πάνου Αργιανίδη (πρώην παίχτη Survivor). Οι αθλητικές δραστηριότητες απευθύνονται σε παιδιά από 3 – 17 ετών, με 15 εναέριες δοκιμασίες και 6 επίγειες. Το κόστος συμμετοχής και για το σύνολο των αγωνισμάτων ανά ηλικία είναι €10 έως 11 ετών και €12 για παιδιά από 12 έως 17.

Τα παιδιά μαχητές θα συμμετάσχουν και θα διασκεδάσουν στις διαδρομές του Adventure Park και στις προσαρμοσμένες στο χώρο επίγειες δραστηριότητες με μοναδικό σκοπό να ενισχύσουν το έργο του Οργανισμού, να εκπληρώσει ακόμα περισσότερες ευχές παιδιών που το έχουν πραγματικά ανάγκη και μάχονται για τη ζωή τους.

Μια μεγάλη έκπληξη περιμένει όλους τους συμμετέχοντες με το κλείσιμο της εκδήλωσης, μια κλήρωση για 2 tablet Samsung Galaxy Tab E 9.6″ προσφορά του Nok-Shop.gr που θα είναι και το έπαθλο του κοινού για την ενίσχυση του έργου μας!

Δεν υπάρχουν άλλα πρότυπα; 

Αραγε υπάρχουν άλλα πρότυπα στην ελληνική κοινωνία που θα μπορούσαν να εμπνεύσουν τα παιδιά μας η είναι ο Πανος Αργιανίδης το κορυφαίο πρότυπο στην Ελλάδα; Προς θεού δεν θέλω να μειώσω την επαγγελματική του οντότητα καθώς από ότι διαβάζω είναι προπονητής Rugby και personal trainer CrossFit. (Επίσης, Μάνατζερ αποστολών εξωτερικού για την Πανελλήνια ομοσπονδία Ράγκμπυ. Σπούδασε Μάρκετινγκ Διεθνών και Οικονομικών Σχέσεων και Ανάπτυξης στο ΕΚΠΑ). Το βέβαιο είναι ότι ο κ. Αργιανίδης κάνει την δουλειά του και θέλει να εκμεταλλευτεί όσο μπορεί την τηλεοπτική φήμη που απέκτησε.

Ομως από μια ΜΚΟ όπως το Make A Wish θα περιμέναμε να εμπνεύσει την ελληνική κοινωνία με άλλα τελείως διαφορετικά πρότυπα.

Τα ερωτήματα  είναι πολλά. 

  1. Γιατι βάζουμε σε μια διαδικασία 3χρονα, 4χρονα η 5χρονα παιδιά  να μιμηθούν τους παίκτες του Survivor σαν να πρόκειται για τα ινδάλματα της ελληνικής κοινωνίας; (Τι αγώνισμα θα βάλεις να κάνει ένα τρίχρονο παιδάκι; Πραγματικά αδυνατώ να το φανταστώ)
  2. Οι γονείς θα ήθελαν να δουν τα παιδιά τους που σήμερα είναι 16 η 17 ετών να λαμβάνουν μέρος σε ένα πραγματικό τηλεοπτικό Survivor; Γιατι προφανώς εάν εθίζουμε από τώρα τα μωρά μας η τα παιδιά μας σε τέτοιους είδους λογικές τότε είναι βέβαιο ότι αύριο μεθαύριο μπορεί να σκεφτούν κάτι ανάλογο.
  3. Αραγε η ελληνική κοινωνία δεν έχει άλλα πρότυπα όπως για παράδειγμα τεννίστες, μπασκετμπολίστες η άλλους αθλητές που έχουν πάρει ολυμπιακά μετάλλια;  (Φυσικα δεν “πουλάει” η σκοποβολή όμως αλλά αθλήματα όπως το μπάσκετ νομίζω πουλάει περισσότερο)
  4. Οι περισσότεροι Έλληνες θεωρούν ότι το Make A Wish είναι μια σοβαρή οργάνωση που κάνει εξαιρετική δουλειά. “Βγάζει” ένα profile στιβαρό και σοβαρό. Το να συγχρωτίζεται με το Survivor είναι βέβαιο ότι θα προσθέσει έσοδα στο πορτοφόλι του. Ομως μήπως με αυτόν τον τρόπο χάνει το  χαρακτήρα του και αποπροσανατολίζεται;

Ο σκοπός του Make a Wish είναι σωστός αλλά θεωρώ ότι το μέσο είναι λάθος… Βέβαια όπως είπε και ο Μακιαβέλι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.