Το φάντασμα του Βαρουφάκη. To Brexit δεν θα συμβεί και τότε η Ελλάδα θα πνιγεί

Πολλά μπορεί να καταλογίσει κανείς στον Γιάνη Βαρουφάκη. Ασυνέπεια όχι. Πίστευε και πιστεύει ότι μπροστά στην προοπτική του Grexit οι δανειστές θα υποχωρήσουν. Κι αν δεν υποχωρήσουν πάλι η Ελλάδα θα είναι κερδισμένη, διότι σε 2-3 χρόνια θα βγει από την κρίση. Διαφορετικά η κρίση θα είναι αέναη. Πολλοί βρίσκουν τα επιχειρήματα του έωλα. Δικαίωμα τους, όπως και δικό του να τα υποστηρίζει. Το αποτέλεσμα του Ιουλίου Αυγούστου 2015 δεν δικαιώνει ούτε τον Τσίπρα («ήταν κότα» ) ούτε τον Βαρουφάκη («υποτίμησε τους κινδύνους»).

Σχεδόν ένα χρόνο μετά τη σύγκρουση/φιάσκο Τσίπρα-Βαρουφάκη, το φάντασμα του πλανάται και πάλι πάνω από του Μαξίμου. Φάντασμα και όχι πραγματικότητα: διότι η κυβέρνηση επανέρχεται στα παλιά λημέρια, προσπαθώντας μία άθλια επανάληψη του έργου, νομίζοντας ότι τώρα έχει δύο μεγάλα πλεονεκτήματα: το προσφυγικό και το Brexit. Ίσως να παίρνει και κάποιο θάρρος (αναρωτιέμαι γιατί;) από το Ολλανδικό δημοψήφισμα και τα ωραία λόγια του Πορτογάλου πρωθυπουργού.

Επιχειρεί, λοιπόν, την «κίνηση υψηλού ρίσκου» — όπως την χαρακτήρισε η Καθημερινή—να νομοθετήσει μονομερώς. Εκτιμώ ότι επικρατεί η ιδεοληπτική λογική «τι θα κάνουν; Δεν σηκώνουν νέα κρίση! Θα υποχωρήσουν.» Είναι ο ίδιος παραλογισμός που εφεύρε τα wikileeks! Κι είδαμε τι αποτέλεσμα είχαν: τη σύμπτυξη του μετώπου των δανειστών. Κι αν δεν το είχαν προβλέψει τότε δεν πρέπει να κυβερνούν.

Θα ριψοκινδυνεύσω ένα πολύ πιθανό σενάριο.

Συμφωνία Ελλάδα – δανειστών δεν θα υπάρξει πριν τον Ιούλιο – όταν θα σφίξουνοι…ζέστες (για να αποφύγουμε μία λαϊκή θυμοσοφία).

Στις 23 Ιουνίου το Brexit θα έχει έρθει και παρέλθει. Το Η.Β. δεν θα φύγει. Ιστορικά το Βρετανικό κατεστημένο δεν έχει χάσει ποτέ καμία μεγάλη μάχη. Ένα ελληνικό… «όπλο» θα έχει έτσι εξουδετερωθεί.

Τα καλά λόγια του Antonio Da Costa θα έχουν μείνει στα λόγια—όπως γίνεται πάντα. Και το Ολλανδικό δημοψήφισμα για την Ουκρανία καμία επίπτωση –παρά μόνο ίσως αρνητική—δεν θα έχει στην Ελλάδα.

Να πάτε να πνιγείτε 

Μένει το προσφυγικό. Αυτό που δεν καταλαβαίνει η κυβέρνηση είναι ότι με τα σύνορα ερμητικά κλειστά το τι γίνεται στην Ελλάδα απασχολεί ίσως την Ύπατη Αρμοστεία, τις αληθινές και ψεύτικες ΜΚΗ, τους αλληλέγγυους κάθε μορφής. Ουδόλως απασχολεί την Ε.Ε. –κι ας ισχυρίζεται το αντίθετο για τα μάτια του κόσμου. Εφόσον οι ροές προς το εσωτερικό της Ένωσης έχουν σταματήσει, δεν πάει η Ελλάδα να πνιγεί στους πρόσφυγες –και στους τζιχαντιστές, που φαίνεται ότι περνάνε ανενόχλητοι λόγω της δικής μας ανικανότητας. Πρόβλημα των Ελλήνων. Εμείς το δικό μας το λύσαμε. Όσο για την ηθική… ποιο κράτος την έχασε για την βρει η Ε.Ε. Τα εθνικά συμφέροντα κυριαρχούν και πάλι. Και όποιος αμφιβάλει, ας διαβάσει ξανά την επίθεση του Βούλγαρου Πρωθυπουργού Boyko Borιssov κατά της Ελλάδας.

Φτάνουμε, λοιπόν, ξανά στο Grexit. Οπότε τίθεται ένα ερώτημα: η Ε.Ε. ήταν διατεθειμένη να διακινδυνεύει ένα Brexit. Θα διστάσει, σήμερα, μπροστά σ’ ένα Grexit—τη στιγμή μάλιστα που η Ελλάδα μόνο προβλήματα δημιουργεί;

Απάντηση: Όχι.

Έχουν γνώση οι φύλακες; Και ποιος φυλάει τους φύλακες;