Κι όμως υπάρχουν ακόμη ανέγγιχτα μέρη του πλανήτη που δεν έχουν επηρεαστεί από την έκρηξη της τεχνολογίας. Ένα τέτοιο “παρθένο” τοπίο βρίσκεται στα απομονωμένα χωριά της Ρουμανίας. Η ξεχωριστή ομορφιά των χωριών αυτών, όπως και η ζωή των κατοίκων της ,ενέπνευσε τους φωτογράφους να απαθανατίζοντας στιγμές της καθημερινότητας τους.

Ο διάσημος φωτογράφος Alex Robciuc, κατέγραψε με την βοήθεια του φωτογραφικού του φακού την ζωή και τις συνήθειες των απομονωμένων κατοίκων των χωριών, από τα οποία η έννοια του σύγχρονου πολιτισμού είναι μάλλον άγνωστη, καθώς οι ίδιοι δεν χρησιμοποιούν καν φωτογραφικές μηχανές. Η ζωή στα χωριά αυτά θυμίζει πορτραίτο μεσαιωνικών εποχών. Τα “μεσαιωνικά” αυτά χωριά βρίσκονται στην εξοχή της περιοχής Maramoures στις Άλπεις τις Τρανσυλβάνιας. Οι εικόνες που θα δούμε είναι επηρεασμένες είτε από την καθημερινότητα των κατοίκων, με εικόνες που τους δείχνουν να καβαλάνε άλογα στην εξοχή, είτε από τα ήθη και έθιμα τους γιορτάζοντας στα παραδοσιακά και τοπικά φεστιβάλ τους.

 

 

Οι φωτογραφίες είναι εμπνευσμένες από την βουκολική ζωή των κατοίκων των απομονωμένων χωριών που βρίσκονται κοντά στα Καρπάθια Όρη ή όπως είναι αλλιώς γνωστά, Άλπεις της Τρανσυλβάνιας.

 

Ο δημιουργός των φωτογραφιών αναφέρει ότι στα πορτραίτα αυτά απαθανατίζονται οι συνήθειες των κατοίκων, κάνοντας απλά αυτά που κάνουν καθημερινώς.

Η μουσική και οι εορτασμοί παραδοσιακών τους γιορτών είναι από τα βασικά χαρακτηριστικά των λαών αυτών της Ρουμανίας.

 

Ο Robciec σημειώνει, ότι με τις φωτογραφίες αυτές θέλει να δείξει τις δυσκολίες που περνούν οι κάτοικοι των χωριών αυτών εξαιτίας των σχεδόν πρωτόγονων συνθηκών τους. Θέλει ωστόσο να δείξει πως υπάρχει και ζωή χωρίς την ύπαρξη όλων αυτών των τεχνολογικών ανακαλύψεων που μας κατακλύζουν καθημερινώς.

Μέσα από τις φωτογραφίες του θέλει να αποτυπώσει όλα τα έντονα και αληθινά συναισθήματα των ανθρώπων, δίνοντας βάση πολλές φορές σε αυτά που “λένε” τα μάτια.

Ο φωτογράφος ταξίδεψε στα χωριά αυτά τον μήνα Δεκέμβριο κατά τον οποίο οι κάτοικοι “έδιναν” μάχη με τον βαρύ χειμώνα.

 

Τέλος επισημαίνει την ιδιαιτερότητα αυτών των ανθρώπων να ζουν όπως ζούσαν οι άνθρωποι χιλιάδες χρόνια πίσω, καταφέρνοντας έτσι να μας ταξιδεύουν στον 12ο αιώνα της Μεσαιωνικής Ευρώπης.

Μητέρα προετοιμάζει τον γιο της για να πάει σε ένα παραδοσιακό φεστιβάλ φορώντας την κατάλληλη παραδοσιακή ενδυμασία.