NBA Europe vs EuroLeague: Η μεγάλη μπασκετική μάχη άρχισε

Το ευρωπαϊκό μπάσκετ ετοιμάζεται για τη μεγαλύτερη επιχειρηματική σύγκρουση της ιστορίας του. Από τη μία πλευρά βρίσκεται η EuroLeague, με 26 χρόνια λειτουργίας υπό τη σημερινή διοικητική της μορφή, ιστορικούς συλλόγους, ισχυρές αντιπαλότητες και μια διοργάνωση που έχει καθιερωθεί ως η κορυφαία της ηπείρου. Από την άλλη, το NBA, η μεγαλύτερη μπασκετική βιομηχανία στον κόσμο, που βλέπει στην Ευρώπη μια αγορά εκατοντάδων εκατομμυρίων φιλάθλων και τεράστιες δυνατότητες εμπορικής ανάπτυξης. Ανάμεσά τους βρίσκονται επενδυτικά κεφάλαια δισεκατομμυρίων ευρώ, πανίσχυροι επιχειρηματίες, τηλεοπτικές πλατφόρμες και ορισμένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά ονόματα του πλανήτη.

Η σύγκρουση πέρασε πλέον από τις συζητήσεις στις αποφάσεις. Στις 6 Οκτωβρίου 2026, οι 13 σύλλογοι-μέτοχοι της EuroLeague συνεδρίασαν στο Τσερνόμπιο, στις όχθες της λίμνης Κόμο, και απέρριψαν την πρώτη πρόταση συνεργασίας που είχε καταθέσει το NBA. Δέκα ημέρες αργότερα, στις 16 Οκτωβρίου, η EuroLeague παρουσίασε το δικό της δεκαετές επιχειρηματικό σχέδιο, με στόχο τη δημιουργία ενός οικονομικού οικοσυστήματος συνολικής αποτίμησης 13,38 δισ. ευρώ. Το μήνυμα ήταν σαφές: οι σημερινοί ιδιοκτήτες της διοργάνωσης επιθυμούν να διατηρήσουν τον έλεγχο της ανάπτυξής της, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα βρεθούν απέναντι στον ισχυρότερο οργανισμό του παγκόσμιου μπάσκετ.

Η απόρριψη, πάντως, δεν σημαίνει οριστικό διαζύγιο. Οι δύο πλευρές διατηρούν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και στο τραπέζι παραμένει η πιθανότητα μιας νέας, βελτιωμένης αμερικανικής πρότασης. Το NBA, ωστόσο, έχει ξεκαθαρίσει ότι σκοπεύει να προχωρήσει στο NBA Europe ανεξάρτητα από την έκβαση των διαπραγματεύσεων. Αυτός είναι και ο λόγος που η επόμενη περίοδος θεωρείται καθοριστική. Κάθε νέα άδεια συμμετοχής, κάθε επενδυτική συμφωνία και κάθε δέσμευση μεγάλου συλλόγου μπορεί να μεταβάλει την ισορροπία δυνάμεων.

Από τη διάσπαση του 2000 στη νέα διεκδίκηση της Ευρώπης

Η ιστορία έχει μια ενδιαφέρουσα ειρωνεία. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ έχει ήδη γνωρίσει τον ανταγωνισμό δύο κορυφαίων διοργανώσεων, όταν το 2000 οι ισχυρότεροι σύλλογοι συγκρούστηκαν με τη FIBA για τον έλεγχο και την εμπορική εκμετάλλευση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Η σύγκρουση οδήγησε στη δημιουργία της EuroLeague από τους συλλόγους και στην παράλληλη διεξαγωγή της SuproLeague υπό τη FIBA την περίοδο 2000-01. Τότε, ο Παναθηναϊκός και η Μακάμπι Τελ Αβίβ παρέμειναν στη διοργάνωση της FIBA, ενώ ο Ολυμπιακός, η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα συμμετείχαν στη νέα EuroLeague.

Η συνύπαρξη των δύο διοργανώσεων διήρκεσε μία αγωνιστική περίοδο. Η Μακάμπι κατέκτησε τη SuproLeague και η Κίντερ Μπολόνια τη EuroLeague, προτού οι κορυφαίοι σύλλογοι συγκεντρωθούν ξανά στη δεύτερη, η οποία εξελίχθηκε στη βασική διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης. Τα επόμενα χρόνια, η σχέση της EuroLeague με τη FIBA πέρασε από διαδοχικές περιόδους έντασης, με επίκεντρο τις συμμετοχές, το αγωνιστικό ημερολόγιο, τη διαχείριση των διεθνών υποχρεώσεων και τα δικαιώματα των συλλόγων. Η δημιουργία του Basketball Champions League το 2016 διατήρησε έναν δεύτερο ευρωπαϊκό πόλο υπό την αιγίδα της διεθνούς ομοσπονδίας.

Χαρακτηριστικό του οικονομικού μεγέθους του NBA αποτελεί η συμφωνία τηλεοπτικών δικαιωμάτων που υπογράφηκε το 2024 με τις Disney, NBCUniversal και Amazon. Η ενδεκαετής συνεργασία, για την περίοδο 2025-26 έως 2035-36, έχει συνολική αξία που έχει υπολογιστεί περίπου στα 67,7 δισ. ευρώ. Το ποσό αφορά τα δικαιώματα του αμερικανικού NBA και δεν αποτελεί προϋπολογισμό του NBA Europe. Δείχνει, όμως, την εμπορική ισχύ του οργανισμού, τη δυνατότητά του να διαπραγματεύεται με τις μεγαλύτερες εταιρείες διανομής περιεχομένου και την εμπειρία που μπορεί να αξιοποιήσει στο νέο ευρωπαϊκό εγχείρημα.

Το αποφασιστικό βήμα έγινε στις 27 Μαρτίου 2025, όταν NBA και FIBA ανακοίνωσαν επισήμως ότι εξετάζουν τη δημιουργία μιας νέας πανευρωπαϊκής επαγγελματικής διοργάνωσης. Η διεθνής ομοσπονδία, υπό τον γενικό γραμματέα Ανδρέα Ζαγκλή, προσέφερε την απαραίτητη θεσμική συνεργασία και τη δυνατότητα σύνδεσης του εγχειρήματος με τις εθνικές ομοσπονδίες και τα εγχώρια πρωταθλήματα. Ο κομισάριος του NBA, Άνταμ Σίλβερ, προσδιόρισε την εμπορική ευκαιρία, εκτιμώντας ότι η δημοτικότητα του μπάσκετ στην Ευρώπη απέχει σημαντικά από τα χρήματα που παράγει σήμερα το άθλημα.

Στις 22 Δεκεμβρίου 2025 ανακοινώθηκε η επόμενη φάση, με την έναρξη της διαδικασίας προσέγγισης υποψήφιων ομάδων και επενδυτών από τον Ιανουάριο του 2026. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς ακολούθησαν συναντήσεις με ισχυρούς ποδοσφαιρικούς και μπασκετικούς συλλόγους, επενδυτικά σχήματα και διαχειριστές γηπεδικών εγκαταστάσεων. Το NBA επιδίωξε παράλληλα μια συμφωνία με την EuroLeague, ώστε το νέο μοντέλο να αξιοποιήσει τις μεγαλύτερες υφιστάμενες ομάδες της Ευρώπης. Η διαδικασία αυτή κατέληξε στην πρόταση που απορρίφθηκε στις αρχές Οκτωβρίου.

Το NBA Europe, οι 16 ομάδες και οι επενδύσεις δισεκατομμυρίων

Το αμερικανικό σχέδιο προβλέπει μια διοργάνωση 16 ομάδων, με 12 μόνιμα franchises και τέσσερις θέσεις που θα καταλαμβάνονται μέσω αγωνιστικών κριτηρίων. Οι μόνιμες άδειες προορίζονται για συλλόγους και επενδυτές που θα αναλάβουν μακροχρόνιες οικονομικές δεσμεύσεις. Οι υπόλοιπες θέσεις θα συνδέονται με το ευρωπαϊκό αγωνιστικό οικοσύστημα, μέσω του Basketball Champions League και διαδικασιών πρόκρισης στις οποίες θα μπορούν να συμμετέχουν ομάδες από τα εθνικά πρωταθλήματα. Οι τελικοί κανονισμοί επιλογής και διατήρησης των θέσεων παραμένουν υπό διαμόρφωση.

Στο επίκεντρο βρίσκονται 12 μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις: Αθήνα, Μαδρίτη, Βαρκελώνη, Παρίσι, Λονδίνο, Μάντσεστερ, Βερολίνο, Μόναχο, Μιλάνο, Ρώμη, Λυών και Κωνσταντινούπολη. Πρόκειται για αγορές που συνδυάζουν διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ορισμένες διαθέτουν ισχυρούς ιστορικούς μπασκετικούς συλλόγους και πολυάριθμους φιλάθλους, ενώ άλλες προσφέρουν μεγάλες εμπορικές δυνατότητες, υψηλή αγοραστική δύναμη, διεθνείς χορηγούς και πρόσβαση σε επενδυτικά κεφάλαια. Το Λονδίνο και το Μάντσεστερ, για παράδειγμα, έχουν ιδιαίτερη σημασία επειδή το NBA θεωρεί ότι το βρετανικό επαγγελματικό μπάσκετ έχει σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης.

Τα ποσά που έχουν εμφανιστεί στη διαδικασία εκδήλωσης ενδιαφέροντος δείχνουν το εύρος των φιλοδοξιών. Για μόνιμες θέσεις στο NBA Europe έχουν κατατεθεί προσφορές που, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, κινούνται από περίπου 445 έως 890 εκατ. ευρώ, με ορισμένες να υπερβαίνουν ακόμη και τα 890 εκατ. ευρώ. Ιδιαίτερα έντονο ενδιαφέρον έχει καταγραφεί για το Λονδίνο, όπου έχουν εμφανιστεί ισχυρά αμερικανικά και διεθνή επενδυτικά σχήματα. Τα ποσά αφορούν προσφορές και εκτιμήσεις για την απόκτηση δικαιωμάτων συμμετοχής, καθώς οι τελικές συμφωνίες και η ταυτότητα των ιδιοκτητών δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί συνολικά.

Παράλληλα, έχει διατυπωθεί εκτίμηση για συνολικές επενδύσεις της τάξης των 8,9 δισ. ευρώ μέσα σε μία δεκαετία, με στόχο τη δημιουργία της διοργάνωσης και την ανάπτυξη των ομάδων και των υποδομών της. Πρόκειται για ποσό που έχει συνδεθεί με τον ευρύτερο σχεδιασμό του εγχειρήματος και όχι για επισήμως κατοχυρωμένη χρηματοδότηση. Το NBA αντιμετωπίζει την ευρωπαϊκή αγορά ως μακροχρόνια επένδυση, με τα πρώτα χρόνια να απαιτούν σημαντικά κεφάλαια για την οργάνωση της λίγκας, τη λειτουργία των ομάδων και την ανάπτυξη της εμπορικής τους βάσης.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η σχέση του NBA με τους μεγάλους ευρωπαϊκούς ποδοσφαιρικούς συλλόγους. Η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα, η Παρί Σεν Ζερμέν, η Μπάγερν Μονάχου και η Μίλαν έχουν βρεθεί στο επίκεντρο των επαφών, με διαφορετικές αφετηρίες και δυνατότητες συμμετοχής. Οι δύο ισπανικοί σύλλογοι και η Μπάγερν διαθέτουν ήδη ισχυρά μπασκετικά τμήματα, ενώ για άλλους οργανισμούς το εγχείρημα θα μπορούσε να αποτελέσει μια νέα επιχειρηματική δραστηριότητα. Η αξιοποίηση μιας καθιερωμένης ποδοσφαιρικής επωνυμίας προσφέρει δυνατότητες ανάπτυξης χωρίς να απαιτείται η δημιουργία εντελώς νέας ταυτότητας από την αρχή.

Στο διοικητικό επίπεδο, ο Άνταμ Σίλβερ έχει την ευθύνη της συνολικής στρατηγικής, ενώ ο αναπληρωτής κομισάριος Μαρκ Τέιτουμ διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στις επαφές με τους επενδυτές και τις υποψήφιες ομάδες. Τη διαχείριση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος έχει αναλάβει ο Γιώργος Αϊβάζογλου, ο οποίος στις 8 Οκτωβρίου επανέλαβε ότι ο σχεδιασμός προχωρά με στόχο την εκκίνηση μέσα στο 2027. Υπάρχουν, ωστόσο, πληροφορίες για πιθανή πλήρη έναρξη το 2028, με προκριματική διαδικασία κατά τη διάρκεια του 2027. Επομένως, το 2027 παραμένει ο δημόσια διατυπωμένος στόχος του NBA, ενώ η ακριβής μορφή και ημερομηνία της πρώτης αγωνιστικής περιόδου δεν έχουν οριστικοποιηθεί.

Η απάντηση της EuroLeague: Τα 13,38 δισ. ευρώ και ο αγώνας για τα franchises

Η EuroLeague απαντά στον αμερικανικό ανταγωνισμό με μια στρατηγική οικονομικής αναβάθμισης, διατήρησης των υφιστάμενων μετόχων και προσέλκυσης νέων επενδυτών. Το δεκαετές επιχειρηματικό σχέδιο που παρουσιάστηκε στις 16 Οκτωβρίου προβλέπει ότι η αξία της ίδιας της διοργάνωσης θα αυξηθεί από τα σημερινά εκτιμώμενα 1,4 δισ. ευρώ στα 7,98 δισ. ευρώ. Παράλληλα, η συνολική αποτίμηση των αδειοδοτημένων συλλόγων υπολογίζεται ότι μπορεί να τριπλασιαστεί, από τα 1,8 δισ. στα 5,4 δισ. ευρώ. Έτσι προκύπτει ο στόχος των 13,38 δισ. ευρώ για το σύνολο της διοργάνωσης και των συλλόγων της, ως άθροισμα προβλεπόμενων αποτιμήσεων και όχι ως διαθέσιμο επενδυτικό κεφάλαιο.

Στο ίδιο σχέδιο περιλαμβάνονται συνολικές διανομές 3,4 δισ. ευρώ προς τις ομάδες σε βάθος δεκαετίας. Από αυτά, τα 2,2 δισ. ευρώ προβλέπεται να προέλθουν από εμπορικά έσοδα και τα υπόλοιπα 1,2 δισ. ευρώ από την παραχώρηση νέων franchises. Ο στόχος για τα ετήσια εμπορικά έσοδα της διοργάνωσης τοποθετείται στα 648 εκατ. ευρώ κατά το δέκατο έτος του σχεδίου. Η διοίκηση στηρίζει τις προβλέψεις της στην ανάπτυξη που καταγράφηκε την προηγούμενη δεκαετία, κατά την οποία τα εμπορικά έσοδα της EuroLeague πενταπλασιάστηκαν, αλλά και στις νέες δυνατότητες που δημιουργεί η επέκταση.

Η μετάβαση σε καθεστώς franchise αποτελεί κομβική αλλαγή για τους 13 υφιστάμενους μετόχους. Οι σημερινές δεκαετείς άδειες θα μετατραπούν σε μακροχρόνια δικαιώματα συμμετοχής, παρέχοντας στους συλλόγους μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια και ένα περιουσιακό στοιχείο με δυνατότητα αύξησης της αξίας του. Μάλιστα, οι υφιστάμενοι μέτοχοι προβλέπεται να αποκτήσουν τα νέα δικαιώματα χωρίς την καταβολή τέλους εισόδου, ως αναγνώριση της ιστορικής συμμετοχής και της συνεισφοράς τους στην ανάπτυξη της διοργάνωσης.

Στους 13 μετόχους περιλαμβάνονται ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός, η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα, η Μπάγερν Μονάχου, η Φενέρμπαχτσε, η Αναντολού Εφές, η Μακάμπι Τελ Αβίβ, η Αρμάνι Μιλάνο, η Μπασκόνια, η Βιλερμπάν, η Ζαλγκίρις Κάουνας και η ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Η τελευταία εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στην εταιρική δομή, παρότι βρίσκεται εκτός αγωνιστικής συμμετοχής εξαιτίας του αποκλεισμού των ρωσικών συλλόγων.

Η EuroLeague επιδιώκει παράλληλα να αυξήσει τις συμμετέχουσες ομάδες από 20 σε 24, με προοπτική παραχώρησης έως οκτώ νέων μόνιμων αδειών. Στις 6 Οκτωβρίου, οι μέτοχοι αποφάσισαν να συνεχίσουν τη διαδικασία αξιολόγησης χωρίς να εγκρίνουν ακόμη οριστικά την επέκταση. Μέχρι τις 16 Οκτωβρίου είχαν συγκεντρωθεί 15 δεσμευτικές προσφορές συνολικού ύψους 1,2 δισ. ευρώ, στοιχείο που αποτυπώνει το ενδιαφέρον των επενδυτών αλλά δεν συνιστά πραγματοποιημένη είσπραξη. Το τελικό οικονομικό αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από τις άδειες που θα εγκριθούν, τα επιμέρους τιμήματα και τους όρους των συμφωνιών.

Οι τελευταίες πληροφορίες αναδεικνύουν τέσσερις βασικούς υποψηφίους για την πρώτη φάση παραχώρησης μόνιμων αδειών: τη Βαλένθια, την Ντουμπάι BC, την Παρί και τον ΠΑΟΚ. Το ελάχιστο τίμημα συζητείται από τα 50 εκατ. ευρώ, με διαφορετική τελική διαπραγμάτευση για κάθε σύλλογο και με τις πρώτες αποφάσεις να θεωρούνται πιθανές τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο του 2026. Για τον ΠΑΟΚ, υπό την ιδιοκτησία του Αριστοτέλη Μυστακίδη, η προοπτική αυτή δημιουργεί ένα σημαντικό επενδυτικό διακύβευμα. Η παρουσία του ανάμεσα στους επικρατέστερους αποτελεί προς το παρόν δημοσιογραφική πληροφορία και δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε εγκεκριμένη συμφωνία.

Παράλληλα με την επέκταση, η EuroLeague αντιμετωπίζει το πρόβλημα της οικονομικής βιωσιμότητας. Σύμφωνα με τη δική της αξιολόγηση, περίπου το 40% των αδειοδοτημένων συλλόγων θεωρείται σήμερα οικονομικά βιώσιμο. Η διοίκηση προσδοκά ότι το ποσοστό αυτό θα φτάσει στο 100% έως την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης του επιχειρηματικού σχεδίου, αξιοποιώντας αυστηρότερους οικονομικούς κανονισμούς, περισσότερα εμπορικά έσοδα και νέες δυνατότητες χρηματοδότησης. Στον σχεδιασμό περιλαμβάνεται επίσης η VenueCO, η οποία προορίζεται να υποστηρίζει τη χρηματοδότηση, την κατασκευή και την αναβάθμιση γηπέδων.

Ελληνικές ομάδες και η μάχη για την επόμενη ημέρα

Στο επίκεντρο της σύγκρουσης βρίσκεται η Ρεάλ Μαδρίτης. Ο σύλλογος του Φλορεντίνο Πέρεθ διαθέτει παγκόσμια αναγνωρισιμότητα, ισχυρό οικονομικό εκτόπισμα και ένα από τα σημαντικότερα μπασκετικά τμήματα της Ευρώπης. Ο επικεφαλής του τμήματος, Χουάν Κάρλος Σάντσεθ, έχει τοποθετηθεί θετικά απέναντι στην προοπτική του NBA Europe, ενώ ο ίδιος ο Πέρεθ παρακολουθεί στενά τις επαφές για το νέο εγχείρημα. Η πιθανή συμμετοχή της Ρεάλ θα αποτελούσε μεγάλη εμπορική επιτυχία για το NBA, καθώς θα προσέφερε άμεσα στο νέο πρωτάθλημα μία από τις ισχυρότερες αθλητικές επωνυμίες παγκοσμίως.

Για την EuroLeague, η ενδεχόμενη αποχώρηση μιας τόσο σημαντικής ομάδας θα δημιουργούσε σοβαρές επιπτώσεις στην εμπορική της στρατηγική. Η Ρεάλ αποτελεί έναν από τους βασικούς πόλους τηλεοπτικού ενδιαφέροντος και διαθέτει ιδιαίτερη σημασία στην ισπανική και στη διεθνή αγορά. Αντίστοιχα, οποιαδήποτε μετακίνηση της Μπαρτσελόνα ή άλλων ιστορικών συλλόγων θα μπορούσε να επηρεάσει τις διαπραγματεύσεις για τηλεοπτικά δικαιώματα, χορηγίες και τις μελλοντικές αποτιμήσεις.

Στην Ελλάδα, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός βρίσκονται σε ιδιαίτερα ισχυρή θέση, καθώς συγκαταλέγονται στους 13 συλλόγους-μετόχους της EuroLeague. Διαθέτουν μεγάλη φίλαθλη βάση, σημαντική αγωνιστική ιστορία και ισχυρή εμπορική απήχηση. Επιπλέον, η μετατροπή των υφιστάμενων αδειών τους σε franchises χωρίς τέλος εισόδου μπορεί να ενισχύσει την περιουσιακή αξία των δύο ΚΑΕ. Από την άλλη πλευρά, η Αθήνα περιλαμβάνεται στις 12 αγορές που έχει επιλέξει το NBA για το νέο πρωτάθλημα, γεγονός που δίνει στην ελληνική πρωτεύουσα ιδιαίτερη σημασία και για τις δύο πλευρές.

Πέρα από τα franchises, ιδιαίτερα σκληρός αναμένεται να είναι ο ανταγωνισμός για τους αθλητές. Οι προϋπολογισμοί των κορυφαίων ομάδων της EuroLeague έχουν αυξηθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια, με τον Παναθηναϊκό να συγκαταλέγεται στους συλλόγους με τις μεγαλύτερες δαπάνες για το αγωνιστικό τμήμα. Η δημιουργία μιας δεύτερης ισχυρής διοργάνωσης μπορεί να αυξήσει περαιτέρω τη ζήτηση για ποιοτικούς παίκτες, προπονητές και στελέχη. Για τους αθλητές αυτό μπορεί να σημαίνει υψηλότερες αποδοχές, για τους συλλόγους όμως συνεπάγεται αυξημένες λειτουργικές δαπάνες και μεγαλύτερη ανάγκη εξασφάλισης σταθερών εσόδων.

Σημαντικός παράγοντας είναι επίσης το τηλεοπτικό περιβάλλον. Η EuroLeague έχει ήδη αναπτύξει σχέσεις με ευρωπαϊκούς τηλεοπτικούς οργανισμούς και πλατφόρμες, ενώ το NBA διαθέτει παγκόσμιους συνεργάτες όπως η Amazon και η Disney. Εάν οι δύο διοργανώσεις λειτουργήσουν παράλληλα, θα διεκδικήσουν τηλεοπτικούς προϋπολογισμούς που σε αρκετές αγορές προέρχονται από τους ίδιους εμπορικούς φορείς. Αντίστοιχος ανταγωνισμός μπορεί να εμφανιστεί στις χορηγίες, στις συνεργασίες με μεγάλες εταιρείες και στην αξιοποίηση των γηπεδικών εγκαταστάσεων.

Ενιαία επιχειρηματική δομή ή νέα εποχή;

Οι αποφάσεις των επόμενων μηνών θα καθορίσουν την εξέλιξη της αναμέτρησης. Η EuroLeague καλείται να επιλέξει τους νέους κατόχους μόνιμων αδειών, να ολοκληρώσει τη μετάβαση των σημερινών μετόχων σε καθεστώς franchise και να διαμορφώσει το τελικό πλαίσιο της επέκτασής της. Το NBA πρέπει να ολοκληρώσει τις συμφωνίες με τους επενδυτές, να οριστικοποιήσει το χρονοδιάγραμμα και να εξασφαλίσει τις ομάδες που θα δώσουν εμπορική και αγωνιστική βαρύτητα στο πρωτάθλημά του. Στο μεταξύ, εξακολουθεί να υπάρχει η δυνατότητα μιας συμφωνίας που θα συνδυάζει την αμερικανική οικονομική ισχύ με την υπάρχουσα ευρωπαϊκή δομή.

Η αναμέτρηση έχει ήδη αρχίσει στα διοικητικά συμβούλια και στα επενδυτικά γραφεία. Οι επόμενες κινήσεις θα δείξουν εάν το ευρωπαϊκό μπάσκετ οδεύει προς μια ενιαία επιχειρηματική δομή ή προς μια νέα εποχή δύο ανταγωνιστικών διοργανώσεων. Και αυτή τη φορά, το οικονομικό διακύβευμα μετριέται σε δισεκατομμύρια ευρώ.