Δικαστικό πλήγμα στον ΣΚΑΪ από τη δικαίωση της Ευλαμπίας Ρέβη και του Γιώργου Κουρδή

Δικαστικό προηγούμενο για την προστασία των δημοσιογραφικών θέσεων από την αντικατάσταση με καλλιτέχνες ή πρόσωπα εκτός δημοσιογραφίας – Κατέρρευσε το επιχείρημα του «συντονιστή» για τον Τσιμιτσέλη στο «Όπου υπάρχει Ελλάδα» – Άκυρη η απόλυση Κουρδή και η υποβάθμιση Ρέβη –  Βαριές δικαστικές κρίσεις για διάκριση λόγω εγκυμοσύνης και παράνομη διαρροή προσωπικών δεδομένων

Ο ΣΚΑΪ τον παρουσίαζε ως «συντονιστή». Το δικαστήριο έκρινε ότι θα αναλάμβανε στην πράξη την παρουσίαση. Αυτή η κρίσιμη διαπίστωση βρίσκεται στον πυρήνα της δικαστικής νίκης της Ευλαμπίας Ρέβη και του Γιώργου Κουρδή: πίσω από τον τίτλο που δόθηκε στον ηθοποιό Γιάννη Τσιμιτσέλη, η απόφαση αναγνώρισε την ουσιαστική αντικατάσταση των δύο δημοσιογράφων και την υποβάθμιση του συμφωνημένου ρόλου τους στο «Όπου υπάρχει Ελλάδα».

Η σημασία της απόφασης ξεπερνά τη συγκεκριμένη τηλεοπτική αντιπαράθεση. Η πρωτόδικη κρίση αποτελεί δικαστικό προηγούμενο για την προστασία του συμβατικά κατοχυρωμένου δημοσιογραφικού ρόλου απέναντι στην αντικατάσταση από καλλιτέχνες ή άλλα πρόσωπα εκτός δημοσιογραφίας. Στη συγκεκριμένη υπόθεση, το δικαστήριο έκρινε ότι η ανάθεση της παρουσίασης σε ηθοποιό χωρίς τη δημοσιογραφική ιδιότητα που απαιτούσαν οι συμβάσεις δεν μπορούσε να επιβληθεί μέσω της υποβάθμισης των δύο εργαζομένων. Ο χαρακτηρισμός «συντονιστής» δεν αρκούσε για να παρακαμφθούν οι συμφωνίες και τα δικαιώματά τους.

Με την απόφαση 1032/2026, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών δικαιώνει τους δύο εργαζομένους απέναντι στην «Ειδήσεις Ντοτ Κομ», την εργοδότρια εταιρεία του ΣΚΑΪ. Κρίνει άκυρη τη μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας της Ρέβη και άκυρη την απόλυση του Κουρδή. Παράλληλα, απορρίπτει βασικά επιχειρήματα με τα οποία ο σταθμός επιχείρησε να δικαιολογήσει τις αποφάσεις του.

Για τη Ρέβη, η δικαίωση συνοδεύεται από ιδιαίτερα βαριές παραδοχές: δυσμενής διάκριση λόγω εγκυμοσύνης, συστηματική επαγγελματική απαξίωση και παράνομη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων. Για τον Κουρδή, η απόφαση συνδέει την απόλυση με την άρνησή του να δεχθεί την υποβάθμισή του – μια άρνηση που το δικαστήριο ωστόσο αναγνωρίζει ως άσκηση νόμιμου δικαιώματος.

Η κρίση είναι πρωτόδικη. Το περιεχόμενό της, όμως, είναι συγκεκριμένο: η εταιρεία υποχρεώνεται να αποδέχεται την εργασία τους με τους συμβατικούς όρους, ενώ η απόφαση περιλαμβάνει οφειλόμενες αποδοχές και χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη. Η δικαίωση αποκτά έτσι άμεσο επαγγελματικό και οικονομικό περιεχόμενο.

Πίσω από τον συντονιστή …το Δικαστήριο είδε αντικατάσταση

Η εταιρεία υποστήριξε ότι ο Γιάννης Τσιμιτσέλης θα είχε υποστηρικτικό ρόλο ως «συντονιστής ροής» και ότι η προσθήκη του δεν θα άλλαζε την εργασιακή σχέση των δύο δημοσιογράφων. Το δικαστήριο εξέτασε τις πραγματικές αρμοδιότητες: ποιος θα άνοιγε και θα έκλεινε την εκπομπή, ποιος θα κρατούσε τη ροή και ποιος θα έδινε τον λόγο στους δημοσιογράφους στις εξωτερικές συνδέσεις.

Η απάντηση ήταν καθοριστική. Ο ηθοποιός από το στούντιο θα αναλάμβανε τα καθήκοντα παρουσίασης. Η Ρέβη και ο Κουρδής, που είχαν προσληφθεί ως κεντρικοί παρουσιαστές, θα περιορίζονταν – και είναι προφανές ότι θα υποβαθμίζονταν – ουσιαστικά σε ρόλο ρεπόρτερ, με σύντομες συνδέσεις υπό τον συντονισμό άλλου προσώπου.

Η απόφαση αναφέρει ότι ο Τσιμιτσέλης θα κάλυπτε «εν τοις πράγμασι τα καθήκοντα των εναγόντων ως παρουσιαστών αυτής, χωρίς να έχει την απαιτούμενη εκ των συμβάσεων εργασίας των εναγόντων δημοσιογραφική ιδιότητα».

Εδώ κατέρρευσε το βασικό επιχείρημα του σταθμού. Η ονομασία «συντονιστής» δεν αναιρούσε την αλλαγή: οι δύο δημοσιογράφοι έχαναν την παρουσίαση που είχαν συμφωνήσει και αναλάμβαναν υποδεέστερα καθήκοντα. Το δικαστήριο αναγνώρισε επιδείνωση της επαγγελματικής τους θέσης και παραβίαση των συμβατικών όρων.

Η ενημερωτική εκπομπή και οι συμφωνίες που ανατράπηκαν

Το «Όπου υπάρχει Ελλάδα» είχε στηθεί γύρω από τη δημοσιογραφική παρουσία της Ευλαμπίας Ρέβη και του Γιώργου Κουρδή. Ήταν καθημερινή ενημερωτική και ταξιδιωτική εκπομπή, με επίκεντρο την περιφέρεια, τα προβλήματα των κατοίκων, τις κοινωνικές ανάγκες και την επικαιρότητα.

Το δικαστήριο δίνει βάρος στον ενημερωτικό χαρακτήρα της παραγωγής. Αναφέρεται στην κάλυψη της σεισμικής δραστηριότητας στη Σαντορίνη, του μεταναστευτικού στον Έβρο και των ελλείψεων υγειονομικών δομών στα νησιά. Η δημοσιογραφική ιδιότητα των παρουσιαστών αποτελούσε ουσιώδες στοιχείο της συμφωνίας με την εταιρεία.

Οι δύο εργαζόμενοι είχαν συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και παράλληλες συμφωνίες για την προετοιμασία και την επιμέλεια της εκπομπής. Μετά την πρώτη σεζόν είχε συμφωνηθεί η συνέχιση της παραγωγής με τους ίδιους παρουσιαστές και τις αναγκαίες τροποποιήσεις.

Την ίδια περίοδο, η Ρέβη γνωστοποίησε την εγκυμοσύνη της, ζητώντας εμπιστευτικότητα, ενώ είχε συζητηθεί η παρουσία της από το στούντιο. Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, ο σχεδιασμός αίφνης άλλαξε: στο στούντιο θα βρισκόταν ο Τσιμιτσέλης και οι δύο δημοσιογράφοι θα πραγματοποιούσαν εξωτερικές συνδέσεις. Η σύγκρουση αφορούσε πλέον τον ίδιο τον επαγγελματικό τους ρόλο.

Δεν έπεισαν η τηλεθέαση και η πρόταση για το Prime Time

Ο σταθμός επικαλέστηκε τη χαμηλή τηλεθέαση (που έπεσε δραματικά επί των ημερών του Τσιμιτσέλη) για να στηρίξει την αλλαγή. Το δικαστήριο δεν δέχθηκε αυτή την αιτιολόγηση. Έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε η προβαλλόμενη μείωση και, αντιθέτως, κατέγραψε αυξανόμενη πορεία των ποσοστών στον τελευταίο μήνα της πρώτης σεζόν.

Δεν έγινε δεκτό ούτε ότι η πρόταση μετακίνησης στο «Prime Time» διασφάλιζε τον συμφωνημένο ρόλο τους. Η εκπομπή είχε δημοσιογραφικό αντικείμενο, με ντοκιμαντέρ και έρευνα, αλλά η συμμετοχή μοιραζόταν σε οκτώ δημοσιογράφους, καθένας από τους οποίους αναλάμβανε ένα επεισόδιο.

Η απόσταση από την καθημερινή κεντρική παρουσίαση ήταν ουσιαστική. Το δικαστήριο έκρινε και αυτή την πρόταση δυσμενή μεταβολή, με συνέπεια τη μείωση των αποδοχών τους. Το γεγονός ότι μια άλλη θέση ήταν δημοσιογραφική δεν αρκούσε για να θεωρηθεί ισότιμη με εκείνη που είχαν κατοχυρώσει συμβατικά.

Επέμεναν στις συμβάσεις τους και παρέμεναν διαθέσιμοι για εργασία

Η εταιρεία επιχείρησε να εμφανίσει τη στάση των δύο εργαζομένων ως άρνηση συμμόρφωσης. Η απόφαση απορρίπτει αυτή την εκδοχή. Η Ρέβη και ο Κουρδής προσέρχονταν καθημερινά στην εργασία και παρέμεναν διαθέσιμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες που είχαν συμφωνήσει. Η εργοδότρια δεν τους ανέθετε άλλο αντικείμενο.

Το δικαστήριο έκρινε ότι η εταιρεία υπερέβη τα όρια του διευθυντικού δικαιώματος, της καλής πίστης και των χρηστών ηθών. Δέχθηκε, μάλιστα, ότι η συμπεριφορά της απέβλεπε στον εξαναγκασμό τους να αποχωρήσουν από την εκπομπή.

Η παραδοχή αυτή δίνει σαφή απάντηση στην καρδιά της αντιδικίας: οι εργαζόμενοι είχαν δικαίωμα να απορρίψουν την υποβάθμισή τους. Η επιμονή στην τήρηση των συμβάσεων δεν δικαιολογούσε τον αποκλεισμό τους από την πραγματική εργασία ούτε την περικοπή του συμφωνημένου μισθού.

Διάκριση λόγω εγκυμοσύνης εις βάρος της Ρέβη

Για την Ευλαμπία Ρέβη, το δικαστήριο συνδέει τη μεταβολή του ρόλου της με τη γνωστοποίηση της εγκυμοσύνης της. Όπως αναφέρει η απόφαση, η αλλαγή «έλαβε χώρα ένεκα δυσμενούς διάκρισης λόγω φύλου, καθόσον έγινε εξαιτίας της γνωστοποίησης της εγκυμοσύνης της».

Η δημοσιογράφος μπορούσε να συνεχίσει να εργάζεται από το στούντιο με τους ίδιους όρους. Η απόφαση επισημαίνει ότι η εγκυμοσύνη δεν καθιστά την εργαζόμενη ασθενή. Εξετάζει, ωστόσο, τις συνθήκες των καθημερινών εξωτερικών μετακινήσεων, την έκθεση σε απρόβλεπτο καιρό και την πολύωρη αναμονή και κρίνει ότι η συγκεκριμένη μετακίνηση δεν ήταν ενδεδειγμένη.

Το δικαστήριο απορρίπτει την υπηρεσιακή αιτιολόγηση της εταιρείας και κρίνει καταχρηστική τη μεταβολή. Η εγκυμοσύνη αναγνωρίζεται έτσι ως αιτία δυσμενούς μεταχείρισης μιας εργαζόμενης που μπορούσε να εξακολουθήσει να προσφέρει τις συμφωνημένες υπηρεσίες της.

Συστηματική απαξίωση και εχθρικό περιβάλλον

Οι δικαστικές παραδοχές για τη μεταχείριση της Ρέβη δεν σταματούν στην αλλαγή καθηκόντων. Συνεκτιμώντας την υποβάθμιση, την ανάθεση εργασίας ασύμβατης με τον ρόλο της και την περικοπή αποδοχών, η απόφαση δέχεται ότι η εταιρεία επέδειξε «συστηματική επιλήψιμη συμπεριφορά, με σκοπό τον υποβιβασμό και την υποτίμηση της ενάγουσας».

Περιγράφει εχθρικό εργασιακό περιβάλλον και καταγράφει συνέπειες στην ψυχική υγεία της δημοσιογράφου.

Δέχεται ακόμη ότι αμφισβητήθηκε η επαγγελματική της επάρκεια, παρά τα προσόντα και την έως τότε παρουσία της στην εκπομπή. Η συμπεριφορά της εργοδότριας κρίθηκε προσβλητική για την προσωπικότητα και την τιμή της, με σκοπό να εξαναγκαστεί σε αποχώρηση λόγω εγκυμοσύνης.

Παράνομη η διαρροή της εγκυμοσύνης

Ξεχωριστό σκέλος της απόφασης αφορά τη δημοσιοποίηση της εγκυμοσύνης. Το δικαστήριο δέχεται ότι η πληροφορία διέρρευσε στα μέσα ενημέρωσης μέσω υπαλλήλων της εταιρείας, παρότι η Ρέβη είχε ζητήσει να μη γνωστοποιηθεί δημοσίως.

Η ενημέρωση ορισμένων στελεχών μέσα στον σταθμό δεν σήμαινε συναίνεση για δημοσίευση. Η απόφαση απορρίπτει τόσο τον ισχυρισμό περί σιωπηρής άδειας όσο και την άρνηση ότι η διαρροή προήλθε από υπαλλήλους της εργοδότριας.

Κρίνει επίσης ότι η επεξεργασία των δεδομένων δεν ήταν αναγκαία για την εξυπηρέτηση έννομου συμφέροντος της εταιρείας ούτε καλυπτόταν από τις προβλεπόμενες εξαιρέσεις. Η συμπεριφορά χαρακτηρίζεται παράνομη και υπαίτια, με δόλο, και συνδέεται με προσβολή της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του απορρήτου της ιδιωτικής ζωής της δημοσιογράφου.

Το πότε και πώς θα ανακοίνωνε την εγκυμοσύνη της ήταν δική της απόφαση. Η εσωτερική ενημέρωση για ένα προσωπικό ζήτημα δεν έδινε στον σταθμό δικαίωμα να το καταστήσει δημόσιο.

Άκυρη η απόλυση Κουρδή

Ο Γιώργος Κουρδής απολύθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2025. Η εταιρεία υποστήριξε ότι είχε απορρίψει τις προτάσεις της για να προκαλέσει την απόλυσή του και να εισπράξει αυξημένη αποζημίωση λόγω της αναγνωρισμένης προϋπηρεσίας του. Το δικαστήριο απέρριψε αυτή την εκδοχή.

Δέχθηκε ότι η απόλυση αποτέλεσε αντίδραση στην άσκηση νόμιμου δικαιώματος: στην άρνηση του δημοσιογράφου να αποδεχθεί τη δυσμενή αλλαγή των όρων εργασίας του. Στο σκεπτικό γίνεται λόγος για εμπάθεια και εκδίκηση απέναντι σε συμπεριφορά νόμιμη, αλλά μη αρεστή στην εργοδότρια.

Η απόφαση εξετάζει επίσης τη μη καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης και τη μη τήρηση του απαιτούμενου έγγραφου τύπου. Το διατακτικό αναγνωρίζει ρητά την ακυρότητα της απόλυσης και υποχρεώνει την εταιρεία να αποδέχεται τις υπηρεσίες του με τους όρους της σύμβασής του. Προβλέπει, μάλιστα, χρηματική ποινή για κάθε ημέρα μη συμμόρφωσης προς την υποχρέωση πραγματικής απασχόλησης.

Ενιαία εργασία και δικαίωμα σε ολόκληρο τον μισθό

Οι δύο δημοσιογράφοι δικαιώθηκαν και στο ζήτημα των αποδοχών. Ο σταθμός επιχείρησε να διαχωρίσει τις συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας από τις παράλληλες συμφωνίες προετοιμασίας και επιμέλειας της εκπομπής, αντιμετωπίζοντας τη δεύτερη αμοιβή ως αυτοτελή σχέση έργου που είχε λήξει.

Το δικαστήριο εξέτασε την πραγματική οργάνωση της εργασίας. Οι δημοσιογράφοι υπάγονταν στις οδηγίες της εταιρείας, οι αμοιβές τους είχαν οριστεί από εκείνη και η λύση της μιας συμφωνίας συνδεόταν με τη λύση της άλλης.

Η κρίση ήταν σαφής: για κάθε εργαζόμενο υπήρχε ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας και ενιαίος μισθός. Η έκδοση παραστατικών δεν άλλαζε τη φύση της σχέσης. Συνεπώς, οι δύο εργαζόμενοι δικαιούνταν το σύνολο των συμφωνημένων μηνιαίων αποδοχών τους.

Τι υποχρεώνεται να κάνει η εταιρεία

Για τη Ρέβη, η απόφαση αναγνωρίζει άκυρη τη μονομερή βλαπτική μεταβολή και επιβάλλει στην εταιρεία να αποδέχεται τις υπηρεσίες της ως κεντρικής παρουσιάστριας του «Όπου υπάρχει Ελλάδα» ή, επικουρικά, σε θέση αντίστοιχου επιπέδου ευθύνης και αρμοδιοτήτων.

Για τον Κουρδή, η ακυρότητα της απόλυσης συνοδεύεται από την υποχρέωση αποδοχής της εργασίας του με τους συμβατικούς όρους. Η απόφαση περιλαμβάνει ακόμη καταβολή και αναγνώριση οφειλόμενων αποδοχών, χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη και προσωρινή εκτελεστότητα για μέρος των χρηματικών αξιώσεων.

Η υπόθεση συζητήθηκε στις 22 Μαΐου 2026 στο Τμήμα Εργατικών Διαφορών του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά την ειδική διαδικασία περιουσιακών διαφορών, με δικαστή την πρωτοδίκη Όλγα Σταθοπούλου. Η απόφαση δημοσιεύθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026. Στο πλευρό των δύο δημοσιογράφων παρενέβησαν η ΕΣΗΕΑ και η ΠΟΕΣΥ, οι πρόσθετες παρεμβάσεις των οποίων έγιναν δεκτές.

Από τα ρεπορτάζ του Mononews στη δικαστική δικαίωση

Το Mononews είχε παρακολουθήσει την αντιπαράθεση από την αλλαγή της σύνθεσης της εκπομπής και τα εξώδικα μέχρι την απόλυση του Κουρδή και την εκδίκαση των αγωγών. Στα προηγούμενα ρεπορτάζ είχε αναδείξει τη διαφωνία για τον ρόλο του «συντονιστή» και την υποβάθμιση που κατήγγειλαν οι δύο δημοσιογράφοι.

Το ερώτημα ήταν συγκεκριμένο: μπορούσε η εκπομπή να συνεχίζεται, αλλά οι άνθρωποι που είχαν συμφωνήσει να την παρουσιάζουν να απομακρύνονται μονομερώς από τον κεντρικό ρόλο; Η πρωτόδικη απόφαση δίνει αρνητική απάντηση για τη συγκεκριμένη υπόθεση.

Το βάρος της βρίσκεται στις παραδοχές και στις υποχρεώσεις που επιβάλλει. Η παρουσίαση δεν μπορούσε να αφαιρεθεί με μια αλλαγή τίτλων, η εγκυμοσύνη δεν δικαιολογούσε δυσμενή μεταχείριση και η υπεράσπιση των συμφωνημένων όρων εργασίας δεν νομιμοποιούσε την απόλυση.

Η Ρέβη και ο Κουρδής επέμειναν να τηρηθούν οι συμβάσεις τους. Το δικαστήριο αναγνώρισε ότι είχαν δικαίωμα να το απαιτήσουν – και υποχρέωσε την εργοδότρια να αποκαταστήσει τις συνέπειες της μεταχείρισής τους.

Για τη Ρέβη και τον Κουρδή, ο δικαστικός θρίαμβος έχει προσωπικό και επαγγελματικό περιεχόμενο. Υπερασπίστηκαν τις συμβάσεις τους όταν τους ζητήθηκε να δεχθούν έναν υποδεέστερο ρόλο. Επέμειναν στην εργασία και στις αποδοχές που είχαν συμφωνήσει. Και κέρδισαν μια απόφαση που αναγνωρίζει ότι η άρνησή τους ήταν δικαίωμα, η υποβάθμισή τους παράνομη και η αξιοπρέπειά τους άξια δικαστικής προστασίας.