EuroLeague: Το παρασκήνιο της απόφασης, η αντίθετη γραμμή Γιαννακόπουλου και Αγγελόπουλων και η… πόρτα στα δισεκατομμύρια του NBA

Η λίμνη Κόμο φιλοξένησε ένα από τα σημαντικότερα ραντεβού στην ιστορία της σύγχρονης EuroLeague και, όταν οι πόρτες έκλεισαν, ένα πράγμα ήταν σαφές: το ευρωπαϊκό μπάσκετ επέλεξε, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, να κρατήσει το τιμόνι στα δικά του χέρια.

Η πρόταση του NBA δεν έγινε αποδεκτή, οι 13 μέτοχοι αποφάσισαν να προχωρήσουν στη μετατροπή των σημερινών δεκαετών αδειών τους σε franchises και η διαδικασία επέκτασης συνεχίζεται, με τις τελικές επιλογές για τις νέες ομάδες να μεταφέρονται στις επόμενες εβδομάδες.

Η 6η Οκτωβρίου 2026 μπορεί, συνεπώς, να αποδειχθεί κομβική ημερομηνία. Όχι επειδή έκλεισε η συζήτηση ανάμεσα στη EuroLeague και το NBA. Κάθε άλλο. Έδειξε όμως μέχρι πού είναι σήμερα διατεθειμένοι να φτάσουν οι μέτοχοι της ευρωπαϊκής διοργάνωσης, τι θεωρούν ανεπαρκές και, κυρίως, ποιο κομμάτι της εξουσίας τους δεν είναι έτοιμοι να παραχωρήσουν.

Το οικονομικό μέγεθος της υπόθεσης είναι τεράστιο. Στα περισσότερα δημοσιεύματα η πρόταση που τέθηκε ενώπιον των μετόχων τοποθετείται κοντά στα 2 δισ. ευρώ, χωρίς να έχει ανακοινωθεί επισήμως το τίμημα. Υπάρχει παράλληλα διαφορετική πληροφόρηση που ανεβάζει την προσφορά στα 400 εκατ. δολάρια ανά μέτοχο για 12 από τους 13, με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας να εξαιρείται. Πρόκειται για δύο αισθητά διαφορετικές αποτιμήσεις της ίδιας υπόθεσης και, όσο δεν υπάρχει επίσημη δημοσιοποίηση των οικονομικών όρων, πρέπει να αντιμετωπίζονται ως διαφορετικές πληροφορίες γύρω από μία διαπραγμάτευση δισεκατομμυρίων.

Το βέβαιο είναι ότι το χρήμα από μόνο του δεν έφτασε. Οι όροι που συνόδευαν την πρόταση δημιούργησαν ακόμη μεγαλύτερες αντιδράσεις από το ίδιο το τίμημα: η διοίκηση της νέας δομής από το NBA, η απαίτηση να διατηρηθεί συγκεκριμένη σύνθεση ομάδων, η αβεβαιότητα για τη μόνιμη παρουσία όλων των σημερινών μετόχων και το οικονομικό μοντέλο με το οποίο οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι θα μετατρέπονταν σε franchises αποτέλεσαν σημεία στα οποία δεν βρέθηκε κοινό έδαφος.

Η απόφαση της EuroLeague και ο δρόμος των franchises

Η σημαντικότερη ασφαλής βάση για όσα συνέβησαν στο Κόμο είναι η ίδια η επίσημη τοποθέτηση της EuroLeague. Και αυτή έχει ιδιαίτερη αξία, επειδή αποτυπώνει τι πραγματικά αποφασίστηκε για το μέλλον της διοργάνωσης, πέρα από τις διαφορετικές πληροφορίες που κυκλοφόρησαν για το τι ειπώθηκε μέσα στην αίθουσα.

ECA Club owners agree on key strategic decisions

Euroleague Commercial Assets (ECA) Shareholder Clubs met on Tuesday, October 6, in Cernobbio, Italy, to discuss and align on key strategic decisions regarding the future of their collective property.

Euroleague Basketball President Dejan Bodiroga welcomed the attendees and highlighted the work carried out by the clubs over the past decades, which has driven unprecedented growth, interest and momentum for European club basketball.

The meeting continued with a presentation by Euroleague Basketball CEO Chus Bueno, who provided an update on the progress made against the approved strategic roadmap and the 10-year business plan, as well as on key strategic priorities. These included the proposed conversion of the current 10-year licenses held by the thirteen shareholder clubs into franchises, and expansion opportunities arising from multiple binding offers received from leading professional clubs.

– Franchise Transformation

The attending club owners agreed to move forward with the process of converting the current 10-year licenses into franchises for the thirteen ECA shareholder clubs: Anadolu Efes Istanbul, Baskonia Vitoria-Gasteiz, CSKA Moscow, Armani Olimpia Milan, FC Barcelona, FC Bayern Munich, Fenerbahce Istanbul, LDLC ASVEL Villeurbanne, Maccabi Tel Aviv, Olympiacos Piraeus, Panathinaikos Athens, Real Madrid and Zalgiris Kaunas.

– Franchise Expansion

The clubs agreed to continue the process to expand the number of franchises. Club owners appointed the Board of Directors to continue with the review process and present a final recommendation for approval in the upcoming weeks.

— EuroLeague (@EuroLeague) October 6, 2026

Η ανακοίνωση αναφέρει: «Οι ιδιοκτήτες των συλλόγων της ECA συμφωνούν σε βασικές στρατηγικές αποφάσεις. Οι Σύλλογοι-Μέτοχοι της Euroleague Commercial Assets (ECA) συναντήθηκαν την Τρίτη 6 Οκτωβρίου στο Τσερνόμπιο της Ιταλίας, προκειμένου να συζητήσουν και να ευθυγραμμιστούν σε βασικές στρατηγικές αποφάσεις που αφορούν το μέλλον της συλλογικής τους ιδιοκτησίας.

Ο Πρόεδρος της Euroleague Basketball, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, καλωσόρισε τους παρευρισκόμενους και υπογράμμισε το έργο που έχουν επιτελέσει οι σύλλογοι τις τελευταίες δεκαετίες, το οποίο έχει οδηγήσει σε πρωτοφανή ανάπτυξη, ενδιαφέρον και δυναμική για το ευρωπαϊκό συλλογικό μπάσκετ.

Η συνάντηση συνεχίστηκε με παρουσίαση από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Euroleague Basketball, Τσους Μπουένο, ο οποίος ενημέρωσε για την πρόοδο που έχει σημειωθεί σε σχέση με τον εγκεκριμένο στρατηγικό οδικό χάρτη και το 10ετές επιχειρηματικό σχέδιο, καθώς και για τις βασικές στρατηγικές προτεραιότητες. Αυτές περιλάμβαναν την προτεινόμενη μετατροπή των τρεχουσών 10ετών αδειών που κατέχουν οι δεκατρείς σύλλογοι-μέτοχοι σε franchise, καθώς και τις ευκαιρίες επέκτασης που προκύπτουν από πολλαπλές δεσμευτικές προσφορές που ελήφθησαν από κορυφαίους επαγγελματικούς συλλόγους.

Οι παρευρισκόμενοι ιδιοκτήτες συλλόγων συμφώνησαν να προχωρήσουν στη διαδικασία μετατροπής των υφιστάμενων 10ετών αδειών σε franchise για τους δεκατρείς συλλόγους-μετόχους της ECA: Αναντολού Εφές Κωνσταντινούπολης, Μπασκόνια Βιτόρια-Γκαστέις, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Αρμάνι Ολίμπια Μιλάνου, Μπαρτσελόνα, Μπάγερν Μονάχου, Φενέρμπαχτσε, Βιλερμπάν, Μακάμπι Τελ Αβίβ, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Ρεάλ Μαδρίτης και Ζάλγκιρις Κάουνας.

Οι σύλλογοι συμφώνησαν να συνεχίσουν τη διαδικασία για την επέκταση του αριθμού των franchise. Οι ιδιοκτήτες των συλλόγων όρισαν το Διοικητικό Συμβούλιο να συνεχίσει τη διαδικασία αξιολόγησης και να παρουσιάσει μια τελική εισήγηση προς έγκριση τις επόμενες εβδομάδες».

Η τελευταία παράγραφος είναι ίσως η σημαντικότερη για όσα ακολουθούν. Η EuroLeague δεν επέλεξε να παγώσει το δικό της σχέδιο περιμένοντας το NBA. Προχωρά με τη θεσμική θωράκιση των 13 σημερινών μετόχων μέσω των franchises και συνεχίζει την αξιολόγηση των δεσμευτικών προτάσεων που έχουν κατατεθεί για την επέκταση.

Το σχέδιο των 24 ομάδων παραμένει στον ορίζοντα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι στο Κόμο μοιράστηκαν ήδη οι νέες άδειες ή ότι αποφασίστηκε ποιοι θα αποτελέσουν τα επόμενα franchises. Η επίσημη ανακοίνωση είναι συγκεκριμένη: το Διοικητικό Συμβούλιο συνεχίζει την αξιολόγηση και θα παρουσιάσει τελική εισήγηση προς έγκριση τις επόμενες εβδομάδες. Άρα άλλο πράγμα η στρατηγική απόφαση για επέκταση και άλλο η οριστική επιλογή των νέων μελών.

Εδώ βρίσκεται και μια ουσιαστική διαφορά σε σχέση με όσα αναμένονταν πριν από το ραντεβού της Ιταλίας. Το Κόμο δεν έδωσε ακόμη ονόματα στους νέους «παίκτες» της EuroLeague. Έδωσε όμως το μοντέλο πάνω στο οποίο θα στηριχθεί η επόμενη φάση της διοργάνωσης.

Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός: Κοινό «όχι» στην πρόταση, διαφορετική γραμμή για την επόμενη κίνηση

Οι δύο ελληνικοί μέτοχοι συμφώνησαν στο βασικό: η συγκεκριμένη πρόταση του NBA δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Από εκεί και πέρα, όμως, Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός εμφανίστηκαν με διαφορετική προσέγγιση ως προς το πόσο ανοικτή θα έπρεπε να μείνει η πόρτα προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος βρέθηκε στο Κόμο, αλλά δεν μπήκε στην αίθουσα της συνεδρίασης. Τον Παναθηναϊκό εκπροσώπησαν τα στελέχη του, με κεντρικό πρόσωπο τον Βασίλη Παρθενόπουλο, ενώ παρόντες από την «πράσινη» πλευρά ήταν επίσης η Μαργαρίτα Θάνου και ο Γιώργος Αθανασίου. Η γραμμή του Παναθηναϊκού ήταν συγκεκριμένη: η πρόταση που υπήρχε στο τραπέζι κρίθηκε ανεπαρκής, αλλά οι «πράσινοι» δεν θεωρούσαν ότι έπρεπε να κλείσει οριστικά η συζήτηση με το NBA.

Ο Παναθηναϊκός υποστήριξε την επαναδιαπραγμάτευση και τη δυνατότητα να επιστρέψει το NBA με καλύτερους όρους. Στην ίδια κατεύθυνση εμφανίστηκαν η Ρεάλ Μαδρίτης και η Φενέρμπαχτσε, με τη συζήτηση να περιλαμβάνει και πρόταση για χρονικό περιθώριο περίπου 30 ημερών ώστε να υπάρξει νέα ή βελτιωμένη προσφορά.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η μεγαλύτερη αντίφαση στα ρεπορτάζ που ακολούθησαν τη συνεδρίαση. Υπήρξαν πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες η πρόταση για το 30ήμερο έγινε δεκτή και άλλες που ανέφεραν ότι τέθηκε σε ψηφοφορία και απορρίφθηκε. Άλλες πληροφορίες υποστήριξαν ότι δεν ψηφίστηκε ποτέ συγκεκριμένη προθεσμία. Η επίσημη ανακοίνωση της EuroLeague δεν αναφέρει 30ήμερη διορία προς το NBA. Συνεπώς, εκείνο που μπορεί να ειπωθεί με ασφάλεια είναι ότι υπήρξε γραμμή υπέρ της συνέχισης της διαπραγμάτευσης, όχι ότι έχει θεσπιστεί επίσημα συγκεκριμένη προθεσμία 30 ημερών.

Υπό αυτή την έννοια, η στρατηγική κατεύθυνση που τελικά ανακοίνωσε η EuroLeague βρίσκεται κοντά σε ένα βασικό μέρος της θέσης του Παναθηναϊκού: απόρριψη των σημερινών όρων, διατήρηση και ανάπτυξη της ίδιας της EuroLeague και συνέχιση του δικού της σχεδίου για franchises και επέκταση. Δεν προκύπτει, ωστόσο, από την επίσημη ανακοίνωση ότι υιοθετήθηκε η πρόταση του Παναθηναϊκού για συγκεκριμένο 30ήμερο προς το NBA.

Ο Ολυμπιακός κινήθηκε σε σκληρότερη γραμμή απέναντι στην πρόταση. Οι Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος συμμετείχαν στη συνάντηση μαζί με τον Γιώργο Σκινδήλια και τον Νίκο Λεπενιώτη, με την «ερυθρόλευκη» πλευρά να τάσσεται υπέρ της καθαρής απόρριψης των όρων που είχαν παρουσιαστεί.

Στο ίδιο μπλοκ της έντονης αντίδρασης εμφανίστηκαν η Μπαρτσελόνα και η Μπασκόνια, με τον Ζοάν Λαπόρτα και τον Χοσεάν Κερεχέτα να εκφράζουν ισχυρές αντιρρήσεις. Αντίστοιχα αρνητική στάση αποδίδεται σε Εφές και Μακάμπι Τελ Αβίβ. Η Αρμάνι Μιλάνο εμφανίστηκε επίσης κοντά στη σκληρή γραμμή, ενώ η Ρεάλ Μαδρίτης και η Φενέρμπαχτσε ήταν από εκείνες που επιθυμούσαν να παραμείνει ενεργή η δυνατότητα επαναδιαπραγμάτευσης.

Η διαφορά έχει σημασία. Ο Ολυμπιακός δεν έλεγε απλώς ότι το οικονομικό τίμημα ήταν χαμηλό. Η αντίθεση αφορούσε συνολικά τη φιλοσοφία της πρότασης και το κατά πόσο οι σημερινοί ιδιοκτήτες της EuroLeague θα παρέμεναν πραγματικοί ιδιοκτήτες του μέλλοντός της.

Και αυτό είναι πιθανότατα το σημαντικότερο κεφάλαιο της ιστορίας. Οι 13 μέτοχοι έχουν χρηματοδοτήσει επί δεκαετίες τη διοργάνωση, έχουν αναλάβει ζημιές, έχουν επενδύσει εκατοντάδες εκατομμύρια στα αγωνιστικά τους τμήματα και έχουν δημιουργήσει ένα προϊόν του οποίου η εμπορική αξία σήμερα βρίσκεται πολύ ψηλότερα από εκείνη των πρώτων χρόνων. Για Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό ειδικά, οι συνολικές επενδύσεις των ιδιοκτησιών τους σε βάθος δεκαετιών είναι τεράστιες. Η απόφαση να παραχωρηθεί η διοίκηση και η στρατηγική κατεύθυνση σε έναν εξωτερικό οργανισμό δεν μπορούσε να εξεταστεί μόνο με βάση έναν αριθμό στο τέλος μιας πρότασης.

Τα 2 δισ. ευρώ, τα 400 εκατ. δολάρια και οι όροι που έφεραν το «όχι»

Το οικονομικό σκέλος παραμένει θολό, αλλά τα μεγέθη που έχουν διαρρεύσει εξηγούν γιατί η συγκεκριμένη συζήτηση έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια μιας αθλητικής διαπραγμάτευσης.

Η πληροφορία που εμφανίζεται συχνότερα τοποθετεί το συνολικό ύψος της πρότασης εξαγοράς κοντά στα 2 δισ. ευρώ. Πρόκειται για ποσό τεράστιο σε απόλυτους αριθμούς, το οποίο όμως οι μέτοχοι φέρονται να θεώρησαν ανεπαρκές σε σχέση με την αξία της διοργάνωσης, τις επενδύσεις που έχουν πραγματοποιήσει και κυρίως τις προοπτικές ανάπτυξης της EuroLeague.

Υπάρχει, πάντως, και διαφορετική εκδοχή για τα οικονομικά δεδομένα. Σύμφωνα με αυτή, το NBA είχε προτείνει 400 εκατ. δολάρια σε καθέναν από 12 μόνιμους μετόχους, δηλαδή περίπου 344 εκατ. ευρώ ανά σύλλογο με την τρέχουσα τάξη μεγέθους της ισοτιμίας, ενώ η ΤΣΣΚΑ Μόσχας δεν περιλαμβανόταν στην πρόταση. Αν ίσχυε αυτό το μοντέλο για 12 συλλόγους, το συνολικό θεωρητικό ποσό θα έφθανε τα 4,8 δισ. δολάρια, περίπου 4,1 δισ. ευρώ, και συνεπώς απέχει θεαματικά από την άλλη εκδοχή των περίπου 2 δισ. ευρώ. Γι’ αυτό τα δύο ποσά δεν μπορούν να παρουσιαστούν ως ένα και το αυτό οικονομικό σενάριο.

Στο ίδιο σενάριο περιλαμβανόταν και η προοπτική εισόδου τεσσάρων ομάδων που θα προέρχονταν από το Basketball Champions League. Το σημαντικότερο, όμως, ήταν ότι οι σημερινοί μέτοχοι ζητούσαν εγγύηση πως και οι 13 θα είχαν μόνιμη θέση σε οποιοδήποτε νέο πρωτάθλημα προέκυπτε από πιθανή συμφωνία. Τέτοια εγγύηση, σύμφωνα με τις πληροφορίες που τέθηκαν στο τραπέζι, δεν υπήρξε για όλους.

Η περίπτωση της ΤΣΣΚΑ είναι ιδιαίτερη. Παραμένει μέτοχος της EuroLeague και είχε εκπροσώπηση στο Κόμο μέσω του Αντρέι Βατούτιν, παρότι εξακολουθεί να βρίσκεται εκτός της αγωνιστικής διοργάνωσης. Η εξαίρεσή της από μία ενδεχόμενη νέα δομή θα δημιουργούσε αυτομάτως πρόβλημα στην απαίτηση των μετόχων να διασφαλιστεί το σύνολο της σημερινής ιδιοκτησιακής βάσης.

Παράλληλα, η αρχική πρόταση του NBA φέρεται να περιλάμβανε όρους που θεωρήθηκαν ιδιαίτερα περιοριστικοί. Η νέα δομή θα παρέμενε κλειστή σε συγκεκριμένο αριθμό ομάδων, το NBA θα αποκτούσε τον διοικητικό έλεγχο και οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι θα έπρεπε να συμμετάσχουν οικονομικά στη μετάβασή τους σε καθεστώς franchise. Αυτή η αρχιτεκτονική συγκρούστηκε ευθέως με το σχέδιο που έχει ήδη χαράξει η EuroLeague.

Και το σχέδιο αυτό έχει πλέον συγκεκριμένο οικονομικό αποτύπωμα. Για τις νέες ομάδες που θα αποκτήσουν μόνιμη θέση έχει συζητηθεί τίμημα περίπου 70 εκατ. ευρώ ανά franchise, χωρίς το ποσό να έχει ακόμη οριστικοποιηθεί για κάθε περίπτωση. Το ενδιαφέρον είναι πολύ μεγαλύτερο από τις διαθέσιμες θέσεις, ενώ οι συνολικές προσφορές που έχουν κατατεθεί από υποψήφιους συλλόγους έχουν τοποθετηθεί ακόμη και κοντά στο 1 δισ. ευρώ.

Αυτό αλλάζει πλήρως τη διαπραγματευτική θέση της EuroLeague. Μία διοργάνωση που έχει μπροστά της συλλόγους διατεθειμένους να πληρώσουν δεκάδες εκατομμύρια για να αποκτήσουν μόνιμη συμμετοχή έχει κάθε λόγο να αποτιμά διαφορετικά τόσο το παρόν όσο και το μέλλον της.

Η συζήτηση, επομένως, δεν αφορά απλώς πόσα χρήματα προσέφερε το NBA. Αφορά ποιος θα εισπράττει τα μελλοντικά έσοδα, ποιος θα αποφασίζει για τις νέες αγορές, ποιος θα επιλέγει τα franchises, ποιος θα ελέγχει τα εμπορικά και τηλεοπτικά δικαιώματα και τελικά ποιος θα κατέχει την υπεραξία που μπορεί να δημιουργηθεί την επόμενη δεκαετία.

ΠΑΟΚ, Άρης και ΑΕΚ περιμένουν την επόμενη κίνηση

Η ελληνική διάσταση δεν τελειώνει στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Το αποτέλεσμα της συνάντησης επηρεάζει άμεσα ακόμη τρεις ελληνικούς συλλόγους, αν και όχι με τον ίδιο τρόπο.

ΠΑΟΚ και Άρης έχουν στραμμένη την προσοχή τους στη EuroLeague και στη διαδικασία επέκτασής της. Αμφότεροι έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την επόμενη φάση της διοργάνωσης, αλλά το Κόμο δεν έδωσε ακόμη την τελική απάντηση που περίμεναν.

Ο ΠΑΟΚ τηρεί χαμηλούς τόνους και περιμένει. Έχει ήδη πραγματοποιήσει τις κινήσεις που θεωρούσε απαραίτητες, καταθέτοντας ισχυρό φάκελο υποψηφιότητας. Στο πλάνο του περιλαμβάνεται η προοπτική δημιουργίας νέου γηπέδου και, κυρίως, η οικονομική δέσμευση για μπάτζετ που σε βάθος πενταετίας θα μπορεί να κινηθεί σε επίπεδα Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού, εφόσον αποκτήσει θέση στη EuroLeague.

Για έναν σύλλογο που βρίσκεται στην αρχή μιας νέας οικονομικής εποχής με τον Αριστοτέλη Μυστακίδη, η απόκτηση franchise στη EuroLeague θα άλλαζε συνολικά το μέγεθος του μπασκετικού εγχειρήματος. Θα απαιτούσε μεγάλη και διαρκή χρηματοδότηση, εγκαταστάσεις αντίστοιχου επιπέδου, εμπορική ανάπτυξη και έναν πολυετή σχεδιασμό που θα ξεπερνούσε κατά πολύ μια απλή αγωνιστική συμμετοχή.

Ο Άρης βρίσκεται επίσης μέσα στη δεξαμενή των ενδιαφερομένων. Το γεγονός ότι η EuroLeague επιβεβαίωσε επισήμως πως συνεχίζει τη διαδικασία επέκτασης κρατά ενεργή την ελληνική υποψηφιότητα, αλλά η τελική σύνθεση δεν έχει αποφασιστεί. Με δεδομένο ότι οι ενδιαφερόμενοι είναι περισσότεροι από τις διαθέσιμες θέσεις, η διαδικασία των επόμενων εβδομάδων αποκτά χαρακτήρα πραγματικής επιχειρηματικής επιλογής.

Η ΑΕΚ κοιτάζει προς διαφορετική κατεύθυνση. Παρακολουθεί το σχέδιο του NBA Europe και έχει συνδεθεί με τη διεκδίκηση της άδειας της Αθήνας στη νέα διοργάνωση. Το αρχικό πλάνο του NBA προβλέπει ένα νέο ευρωπαϊκό οικοσύστημα με μόνιμες άδειες και παρουσία σε μεγάλες αγορές, όμως η απόφαση του Κόμο μπορεί να επηρεάσει ακόμη και το χρονοδιάγραμμα.

Το φθινόπωρο του 2027 έχει τεθεί ως στόχος για την έναρξη του NBA Europe. Ωστόσο, υπάρχουν ήδη σοβαρές εκτιμήσεις ότι χωρίς συμφωνία ή κάποια μορφή συνεργασίας με τη EuroLeague, η εκκίνηση σε αυτό το χρονικό σημείο γίνεται πολύ δυσκολότερη. Αυτό αποτελεί κρίσιμη λεπτομέρεια: το NBA διαθέτει τεράστια οικονομική και εμπορική δύναμη, αλλά η EuroLeague διαθέτει κάτι που δεν αγοράζεται από τη μια ημέρα στην άλλη, δηλαδή έτοιμες ομάδες, κοινό, ιστορία, γήπεδα, τηλεοπτική παρουσία, χορηγικές σχέσεις και εδραιωμένες αγορές.

Για αυτό και η απόφαση του Κόμο μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα και για το NBA Europe. Αν το NBA προχωρήσει μόνο του, θα πρέπει να δημιουργήσει ένα νέο προϊόν δίπλα σε μια EuroLeague που ταυτόχρονα σχεδιάζει τη δική της μεγάλη επέκταση. Αν επιστρέψει στο τραπέζι, θα χρειαστεί πρόταση αισθητά διαφορετική από εκείνη που συζητήθηκε τώρα.

Το πρώτο σενάριο οδηγεί δυνητικά σε δύο ανταγωνιστικά μπασκετικά οικοσυστήματα στην Ευρώπη. Το δεύτερο σε μια νέα διαπραγμάτευση με πολύ υψηλότερες απαιτήσεις από την πλευρά της EuroLeague. Και υπάρχει πάντοτε το ενδεχόμενο μιας ενδιάμεσης συμφωνίας, στην οποία οι δύο οργανισμοί θα επιχειρήσουν να βρουν κοινό μοντέλο χωρίς οι σημερινοί μέτοχοι να παραδώσουν τον έλεγχο που θεωρούν ότι έχτισαν επί δεκαετίες.

Το Κόμο, συνεπώς, έδωσε απόφαση αλλά όχι επίλογο. Η συγκεκριμένη πρόταση του NBA απορρίφθηκε. Η EuroLeague προχωρά στη μετατροπή των αδειών των 13 μετόχων σε franchises. Η επέκταση συνεχίζεται. Οι νέες άδειες δεν έχουν ακόμη απονεμηθεί. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός συμφώνησαν στην απόρριψη των σημερινών όρων, αλλά ακολούθησαν διαφορετική τακτική για την επόμενη ημέρα. Ρεάλ Μαδρίτης και Φενέρμπαχτσε έδειξαν μεγαλύτερη διάθεση για επαναδιαπραγμάτευση, ενώ Μπαρτσελόνα, Μπασκόνια και άλλοι μέτοχοι κινήθηκαν σε πολύ πιο σκληρή γραμμή.

Και στο βάθος υπάρχουν τα πραγματικά μεγάλα μεγέθη: η αξία των franchises, οι δεσμευτικές προσφορές των υποψήφιων συλλόγων, τα ποσά δισεκατομμυρίων που συζητούνται για μια πιθανή συμφωνία με το NBA και η μάχη για το ποιος θα ελέγξει την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού μπάσκετ την επόμενη δεκαετία.

Οι επόμενες εβδομάδες θα κρίνουν το πρώτο μέρος αυτής της εξίσωσης, με την τελική εισήγηση για την επέκταση της EuroLeague. Η επόμενη κίνηση του NBA θα κρίνει το δεύτερο. Αν οι Αμερικανοί επιστρέψουν με βελτιωμένη πρόταση, θα πρέπει πλέον να γνωρίζουν ότι απέναντί τους έχουν μια διοργάνωση που μόλις αποφάσισε να μετατρέψει την ιδιοκτησιακή της βάση σε franchises και να συνεχίσει την επέκτασή της.

Το σημαντικότερο μήνυμα της 6ης Οκτωβρίου βρίσκεται ακριβώς εκεί. Η EuroLeague επέλεξε να συνεχίσει πρώτα το δικό της σχέδιο και να αποτιμήσει το μέλλον της με τους δικούς της όρους. Το αν αυτό θα οδηγήσει σε μια ισχυρότερη αυτόνομη διοργάνωση, σε μια πολύ ακριβότερη συμφωνία με το NBA ή σε έναν μεγάλο ευρωπαϊκό ανταγωνισμό δύο διαφορετικών πρωταθλημάτων είναι πλέον το ερώτημα δισεκατομμυρίων.