«Γιατί δεν έχουμε όσες μπαταρίες έχει η Βουλγαρία»; H απάντηση του ΥΠΕΝ στις επικρίσεις Εξάρχου για καθυστερήσεις στις επενδύσεις

Απάντηση στις επικρίσεις του Αλέξανδρου Εξάρχου, Προέδρου της ΑΚΤΩΡ για τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται η κυβέρνηση το θέμα της αποθήκευσης, έδωσε με ανάρτησή του στο Linkedin ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκος Τσάφος.

Αναλυτικά η ανάρτηση

«Γιατί δεν έχουμε όσες μπαταρίες έχει η Βουλγαρία»;

Η απλή απάντηση είναι ότι η Βουλγαρία εστίασε πάρα πολύ στις μπαταρίες, ενώ εμείς έχουμε φτιάξει ένα πιο ισορροπημένο μείγμα.

Η πιο σύνθετη απάντηση είναι η εξής.

Η Βουλγαρία έριξε πολλά χρήματα στην αποθήκευση. Κάτι παρόμοιο κάναμε και εμείς, αλλά εμείς επενδύσαμε και στην αντλησιοταμίευση – που έχει εγχώρια προστιθέμενη αξία και παρέχει αποθήκευση μεγαλύτερης διάρκειας και για περισσότερα χρόνια. Τα έργα αντλησιοταμίευσης, όμως, είναι πιο πολύπλοκα και δεν υλοποιούνται τόσο γρήγορα. Αυτή η επιλογή μας στερεί κάτι σήμερα αλλά θα μας ωφελήσει στο μέλλον.

Το μείγμα της κάθε χώρας άλλωστε κρίνεται σε βάθος χρόνου. Τα εργοστάσια φυσικού αερίου της Ελλάδας, για παράδειγμα, παρέχουν ευελιξία σε όλη τη νοτιοανατολική Ευρώπη. Όταν οι τιμές φυσικού αερίου είναι σε κανονικά επίπεδα, αυτή η υπηρεσία είναι πολύ ανταγωνιστική. Αλλά σε περιόδους με αυξημένες τιμές αερίου, όπως σήμερα, αυτή η ευελιξία κοστίζει περισσότερο.

Αυτό για ισχύει για όλες τις τεχνολογίες. Η πυρηνική ενέργεια, για να δώσω ένα άλλο παράδειγμα, έχει το πλεονέκτημα της σταθερότητας (παραγωγή και κόστος). Σήμερα όμως βλέπουμε πυρηνικά εργοστάσια σε όλη την Ευρώπη να υπολειτουργούν – σε ένα βαθμό λόγω της κλιματικής κρίσης. Το ίδιο συμβαίνει και με τα υδροηλεκτρικά όπου σε πολλές χώρες της Ευρώπης η παραγωγή είναι μειωμένη σήμερα.

Η κάθε τεχνολογία έχει υπέρ και κατά. Οι μπαταρίες είναι πολύτιμες όταν έχουμε υπερπαραγωγή από ΑΠΕ – αλλά όταν έχουμε μια μέρα ή μια περίοδο με χαμηλή παραγωγή, η συνδρομή τους είναι πιο μικρή. Το να χτίσεις ένα σύστημα πάνω σε Φ/Β και μπαταρίες έχει και αυτό τις αδυναμίες του. Ειδικά το χειμώνα όπου η παραγωγή από Φ/Β είναι περιορισμένη.
Και φυσικά οι μπαταρίες έχουν γίνει μόλις τώρα βιώσιμες χωρίς κρατική ενίσχυση. Το να τρέχεις να επιδοτήσεις μια τεχνολογία που ακόμη ωριμάζει έχει και αυτό κινδύνους – ακόμα πληρώνουμε τα (πανάκριβα) Φ/Β που μπήκαν στις αρχές της δεκαετίας του 2010.

Να κλείσω με τη μεγάλη εικόνα. Η Ελλάδα είχε διαχρονικά ψηλότερη χονδρική από τη Βουλγαρία – έως και +51% (!) το 2018. Από το 2024 έχουμε χαμηλότερη τιμή χονδρικής – φέτος κατά 10%. Δηλαδή ακόμα και τώρα, και παρά το γεγονός ότι η Βουλγαρία έχει τόσες μπαταρίες, οι συνολικές συνθήκες στην ελληνική αγορά οδηγούν σε χαμηλότερη τιμή χονδρικής από τους γείτονές μας.

Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο άλλο αγαθό που να έχει συμβεί κάτι τέτοιο – οπού η σχετική τιμή στην Ελλάδα σε σχέση με άλλες χώρες να έχει αλλάξει τόσο πολύ σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Έχει συμβεί στο ρεύμα. Και αυτό λόγω του συνολικού σχεδιασμού που έχουμε κάνει. Στο τέλος, άλλωστε, αυτό μετράει.