Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Add mononews.gr on Google

Η παρουσία ποδοσφαιριστών της Super League σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο αποτελεί πάντοτε λόγο προβολής για το ελληνικό πρωτάθλημα. Στην πράξη όμως, το Μουντιάλ 2026 έδειξε και την άλλη όψη του νομίσματος.

Οι 13 διεθνείς που ανήκαν σε ελληνικούς συλλόγους δεν είχαν ουσιαστικό αγωνιστικό αποτύπωμα στη διοργάνωση.

1

Μέχρι το τέλος της παρουσίας των εθνικών ομάδων τους, συγκέντρωσαν συνολικά 1.414 λεπτά συμμετοχής. Ένας αριθμός που ακούγεται μεγάλος, αλλά στην πραγματικότητα αντιστοιχεί σε μόλις 15 πλήρεις αγώνες. Αν αναλογιστεί κανείς ότι πρόκειται για 13 ποδοσφαιριστές σε μια διοργάνωση που περιλάμβανε τουλάχιστον τρεις αγώνες για κάθε ομάδα, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι οι περισσότεροι είχαν δευτερεύοντα ρόλο.

Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι σχεδόν τα τρία τέταρτα του συνολικού χρόνου συμμετοχής προήλθαν από μόλις τέσσερις ποδοσφαιριστές.

Τέσσερις κράτησαν… μόνοι τους την εκπροσώπηση

Ο Χόρχε Σάντσες του ΠΑΟΚ ήταν εκείνος που σήκωσε σχεδόν μόνος του το βάρος της ελληνικής παρουσίας. Ο διεθνής Μεξικανός έπαιξε 388 λεπτά, ήταν βασικός στα περισσότερα παιχνίδια της ομάδας του και πρόσθεσε και μία ασίστ, τη μοναδική επιθετική επίδοση από ποδοσφαιριστή της Super League.

Ακολούθησε ο Σαμουέλ Μουτουσαμί του Ατρομήτου με 360 λεπτά, αποτελώντας επίσης βασική επιλογή της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.

Ο Μεχντί Ταρέμι του Ολυμπιακού συμπλήρωσε 293 λεπτά με το Ιράν και ο Φραντζί Πιερό 168 λεπτά με την Αϊτή.

Οι τέσσερις αυτοί ποδοσφαιριστές συγκέντρωσαν συνολικά 1.209 από τα 1.414 λεπτά. Με άλλα λόγια, το 85,5% του συνολικού χρόνου συμμετοχής προήλθε από μόλις τέσσερις παίκτες.

Οι υπόλοιποι εννέα μοιράστηκαν μόλις 205 λεπτά.

Πέντε δεν έπαιξαν ούτε δευτερόλεπτο

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο χαρακτηριστική όταν εξετάσει κανείς ξεχωριστά τους υπόλοιπους διεθνείς.

Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί αγωνίστηκε συνολικά 74 λεπτά με το Μαρόκο, ο Γιούριν Αντόνισε της Κηφισιάς 85 λεπτά με το Κουρασάο, ο Ορμπελίν Πινέδα της ΑΕΚ μόλις ένα ημίχρονο με το Μεξικό, ενώ ο Μπάμπα Ράχμαν του ΠΑΟΚ πέρασε στον αγωνιστικό χώρο μόνο για ένα λεπτό με τη Γκάνα.

Ακόμη πιο απογοητευτική ήταν η εικόνα για πέντε ποδοσφαιριστές, οι οποίοι ταξίδεψαν στις ΗΠΑ, το Μεξικό και τον Καναδά χωρίς να αγωνιστούν ούτε για ένα λεπτό.

Ο Φακούντο Πελίστρι του Παναθηναϊκού έμεινε διαρκώς στον πάγκο της Ουρουγουάης, όπως και ο Αλμπάν Λαφόν με την Ακτή Ελεφαντοστού. Καμία συμμετοχή δεν κατέγραψαν επίσης οι Γκαέλ Κακουτά και Ντίλαν Μπατουμπινσίκα της ΑΕΛ με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, αλλά ούτε και ο Κριστιάν Ραμίρες της Κηφισιάς με τον Ισημερινό.

Συμβολική η παρουσία

Το γεγονός ότι αρκετοί ποδοσφαιριστές της Super League κλήθηκαν στις εθνικές τους ομάδες ασφαλώς αποτελεί θετικό στοιχείο για το ελληνικό πρωτάθλημα. Ωστόσο, το Μουντιάλ 2026 απέδειξε ότι η παρουσία στις αποστολές δεν σημαίνει απαραίτητα και αγωνιστική συμμετοχή. Οι περισσότεροι χρησιμοποιήθηκαν ως εναλλακτικές λύσεις ή ως ποδοσφαιριστές βάθους στο ρόστερ των εθνικών τους ομάδων. Ελάχιστοι είχαν ρόλο βασικού και ακόμη λιγότεροι κατάφεραν να αφήσουν πραγματικό αποτύπωμα στη διοργάνωση.

Δεν είναι τυχαίο ότι από τους 13 εκπροσώπους της Super League μόνο ένας ολοκλήρωσε το τουρνουά με ασίστ, ενώ κανείς δεν πέτυχε γκολ ή δεν αναδείχθηκε κορυφαίος αγώνα.

Το τελικό ισοζύγιο της παρουσίας του ελληνικού πρωταθλήματος στο Μουντιάλ είναι σαφές: 13 διεθνείς, 9 εθνικές ομάδες, 7 ελληνικοί σύλλογοι, αλλά μόλις 1.414 λεπτά συμμετοχής και πέντε ποδοσφαιριστές που δεν αγωνίστηκαν ούτε δευτερόλεπτο. Μια παρουσία που είχε περισσότερο συμβολικό παρά ουσιαστικό χαρακτήρα.