Πράσινη μετάβαση: Πώς η ΔΕΗ με επενδύσεις και νέα έργα κάνει πράξη τις δεσμεύσεις για βιωσιμότητα  

Σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση αναζητά τρόπους να επιταχύνει την πράσινη μετάβαση χωρίς να επιβαρύνει υπερβολικά τις επιχειρήσεις με γραφειοκρατικές υποχρεώσεις, η περίπτωση της ΔΕΗ αναδεικνύεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα εφαρμογής της βιωσιμότητας στην πράξη.

Η συζήτηση που έχει ανοίξει στις Βρυξέλλες με το Omnibus I Package σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή φιλοσοφίας. Η Ευρώπη δεν εγκαταλείπει τους στόχους για την κλιματική ουδετερότητα και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Αντίθετα, μετατοπίζει το βάρος από την υπερβολική παραγωγή εκθέσεων και στοιχείων συμμόρφωσης προς την υλοποίηση πραγματικών επενδύσεων και δράσεων που παράγουν μετρήσιμο περιβαλλοντικό αποτέλεσμα. Το νέο ευρωπαϊκό αφήγημα συνοψίζεται στη φράση «less reporting, more implementation».

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ΔΕΗ αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα της νέας ευρωπαϊκής προσέγγισης στην πράσινη μετάβαση: λιγότερη έμφαση στη γραφειοκρατία και περισσότερο βάρος σε πραγματικές επενδύσεις, μετρήσιμα αποτελέσματα και εφαρμογή της βιωσιμότητας στην πράξη. Ο Όμιλος ΔΕΗ παρουσιάζει ένα από τα μεγαλύτερα ενεργειακά επενδυτικά προγράμματα στην Ευρώπη, με συνολικές επενδύσεις που θα ξεπεράσουν τα 24 δισ. ευρώ έως το 2030 σε έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, αποθήκευσης ενέργειας και νέων ενεργειακών υποδομών.

Τα αποτελέσματα της στρατηγικής μετάβασης είναι ήδη ορατά. Το 2025 οι άμεσες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από την ηλεκτροπαραγωγή μειώθηκαν κατά 58% σε σχέση με το 2019, ενώ οι εκπομπές από τις λιγνιτικές μονάδες υποχώρησαν κατά 77%. Την ίδια στιγμή, η λιγνιτική παραγωγή περιορίστηκε στο 13% της συνολικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας του Ομίλου, επιβεβαιώνοντας την πρόοδο της απολιγνιτοποίησης.

Παράλληλα, η εγκατεστημένη ισχύς από ΑΠΕ αυξήθηκε στα 7,2 GW από 3,3 GW το 2019, ενώ το νέο στρατηγικό σχέδιο προβλέπει διπλασιασμό της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος στα 24,3 GW έως το τέλος της δεκαετίας.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι η ενεργειακή μετάβαση δεν περιορίζεται στην ανάπτυξη νέων έργων παραγωγής, αλλά συνοδεύεται από επενδύσεις σε τεχνολογίες αποθήκευσης, μπαταρίες και αντλησιοταμίευση, οι οποίες θεωρούνται κρίσιμες για τη σταθερότητα των ηλεκτρικών δικτύων και την ενσωμάτωση μεγαλύτερου ποσοστού ανανεώσιμης ενέργειας στο ευρωπαϊκό ενεργειακό σύστημα.

Εμβληματικό παράδειγμα αποτελεί το σύμπλεγμα φωτοβολταϊκών σταθμών σε Πτολεμαΐδα και Αμύνταιο, συνολικής ισχύος 2.130 MW, που αναπτύσσεται σε εκτάσεις πρώην λιγνιτωρυχείων και θεωρείται η μεγαλύτερη ομάδα φωτοβολταϊκών έργων στην Ευρώπη. Η λειτουργία του εκτιμάται ότι θα αποτρέπει περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο τόνους εκπομπών CO₂ ετησίως, μετατρέποντας περιοχές που συνδέθηκαν επί δεκαετίες με τον λιγνίτη σε πυρήνες παραγωγής καθαρής ενέργειας.

Την ίδια στιγμή, η ευρωπαϊκή συζήτηση για το ESG μετατοπίζεται από την ποσότητα των αναφορών στην ποιότητα των αποτελεσμάτων. Όπως επισημαίνεται στο νέο πλαίσιο Omnibus I, η βιωσιμότητα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως λογιστική ή κανονιστική υποχρέωση, αλλά ως εργαλείο διαχείρισης κινδύνων, ανθεκτικότητας και βιομηχανικού μετασχηματισμού.

Σε αυτό το πλαίσιο, η επικύρωση των κλιματικών στόχων της ΔΕΗ από το Science Based Targets initiative (SBTi), καθώς και η δέσμευση για μείωση των εκπομπών Scope 1 και Scope 2 ανά παραγόμενη MWh κατά 73,7% έως το 2030, αποτελούν ενδείξεις ότι η στρατηγική μετάβασης συνδέεται με διεθνώς αναγνωρισμένα επιστημονικά πρότυπα και όχι μόνο με απαιτήσεις συμμόρφωσης.

Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος 2026 βρίσκει έτσι την Ευρώπη μπροστά σε μια νέα πρόκληση: να επιταχύνει τις επενδύσεις που απαιτούνται για την επίτευξη των κλιματικών στόχων, διατηρώντας παράλληλα την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της. Και η περίπτωση της ΔΕΗ αποδεικνύει πώς η πράσινη μετάβαση μπορεί να μετριέται όχι μόνο με δείκτες και εκθέσεις, αλλά κυρίως με έργα, υποδομές, μείωση εκπομπών και πραγματικές επενδύσεις που αλλάζουν το ενεργειακό μοντέλο της επόμενης δεκαετίας.