Ο Αλέξης και το φάντασμα του Ανδρέα, οι Τούρκοι και ο πόλεμος της μαύρης τσιπούρας, ποια θα είναι η ηγεσία Αρείου Πάγου και τα… γκουρμέ του Τασούλα

Ο δεύτερος δρόμος προς την… εξουσία του Αλέξη και ο Ανδρέας

Αφού υπήρξε τόση συζήτηση (ακόμα και στα τηλεοπτικά πάνελ), για το εάν ο Τσίπρας αντέγραψε και αντιγράφει τον Ανδρέα Παπανδρέου, μπήκα και εγώ στον πειρασμό, τώρα που έχουν καταλαγιάσει κάπως τα πνεύματα να κάνω και εγώ, βάσει πληροφοριών, γεγονότων και προσωπικής εμπειρίας μια σύγκριση των δύο, του Αλέξη και του Ανδρέα.

Η ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ. δεν είναι απλώς η γέννηση ενός νέου κόμματος. Είναι η έναρξη της δεύτερης, και ίσως τελευταίας, μεγάλης προσπάθειας του Αλέξη Τσίπρα να επιστρέψει στην εξουσία.

Ο ίδιος γνωρίζει ότι η πολιτική έχει μια ιδιαιτερότητα: οι πολίτες συγχωρούν πολλά, αλλά ξεχνούν λίγα. Και ο Τσίπρας δεν επιστρέφει ως ένας νέος ηγέτης που υπόσχεται να αλλάξει τη χώρα. Επιστρέφει ως ένας πρώην πρωθυπουργός που ζητά να κριθεί ξανά για όσα υποσχέθηκε, όσα επιχείρησε και όσα τελικά έκανε.

Η νέα διακήρυξη του κόμματος είναι προσεκτική. Σχεδόν υπερβολικά προσεκτική. Λείπουν οι κραυγές, οι μεγάλες συγκρούσεις, οι εύκολες υποσχέσεις. Είναι ένα κείμενο γραμμένο από έναν πολιτικό που έχει γνωρίσει την εξουσία και κυρίως τα όριά της. Το ερώτημα, όμως, είναι αν η πολιτική ωρίμανση αρκεί για να σβήσει τη μνήμη.

Γιατί η αλήθεια είναι ότι ο Τσίπρας εξακολουθεί να κουβαλά δύο πρόσωπα. Εκείνο του ηγέτη που εξέφρασε την κοινωνική οργή της κρίσης και εκείνο του πρωθυπουργού που κατέληξε να εφαρμόζει όσα υποσχόταν ότι θα καταργήσει. Για πολλούς παραμένει η πιο ελπιδοφόρα πολιτική φυσιογνωμία της γενιάς του. Για άλλους, η μεγαλύτερη διάψευσή της.

Κάπου εδώ εμφανίζεται αναπόφευκτα το φάντασμα του Ανδρέα Παπανδρέου.

Η σύγκριση δεν αφορά το πολιτικό μέγεθος ούτε τις ιστορικές συνθήκες. Αφορά τη φιλοδοξία. Ο Ανδρέας κατάφερε να χτίσει ένα πλειοψηφικό ρεύμα ενώνοντας διαφορετικές κοινωνικές δυνάμεις κάτω από μια μεγάλη αφήγηση εξουσίας. Αυτό ακριβώς φαίνεται να επιχειρεί σήμερα και ο Τσίπρας: να συγκροτήσει έναν νέο προοδευτικό πόλο που θα ξεπερνά τα στενά όρια της παραδοσιακής Αριστεράς.

Πόσοι αρχηγοί θα πάνε εφέτος στο κιόσκι του Προεδρικού

Να σας αποκαλύψω ένα μυστικό; Η δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, στις 24 Ιουλίου θα γίνει κανονικά. Ίσως για τελευταία φορά, γιατί υπήρξε σκέψη να καταργηθεί, ωστόσο θα γίνει και εφέτος στους δροσερούς κήπους του Προεδρικού Μεγάρου.

Όχι μην νομίζετε πως ο ΠτΔ θα άφηνε την ευκαιρία να μαζέψει (ως είθισται) τους αρχηγούς των κομμάτων στο κιόσκι του Προεδρικού για χαλαρή κουβέντα, που πολλές φορές δεν  είναι και τόσο χαλαρή, ενόψει καλοκαιριού.

Το θέμα είναι με τους αρχηγούς των νέων κομμάτων τι θα γίνει; Δηλαδή θα κληθεί και ο Τσίπρας και η Καρυστιανού (και όποιος άλλος μας προκύψει έως την ημέρα της δεξίωσης); Λοιπόν σας αποκαλύπτω ότι υπήρξαν συζητήσεις για αυτό το θέμα, πολύ πιθανόν ο Τσίπρας ως πρώην πρωθυπουργός να κληθεί (εδώ καλούνται οι διατελέσαντες πρόεδροι τη Δημοκρατίας και όχι οι Πρωθυπουργοί;)

Για την Μαρία Καρυστιανού δεν γνωρίζω ακόμα τι απόφαση έχει ληφθεί, αλλά φανταστείτε για μια στιγμή όλους αυτούς στο κιόσκι (μαζί με τον Πρόεδρο της Βουλής) να συζητούν, τη στιγμή που βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο σε ένα άκρως επιθετικό πολιτικό κλίμα; Και

Πρώτη με άνοδο η ΝΔ, δεύτερος ο Τσίπρας, τρίτο το ΠαΣοΚ, τέταρτη η Κάρυ

Ήρθαν, μετά τις εξαγγελίες από Τσίπρα και Καρυστιανού για νέα κόμματα και οι πρώτες μετρήσεις. Απλώς σημειώνω ότι είναι η πρώτη φορά που οι νέοι κομματικοί σχηματισμοί μετριούνται σε δημοσκόπηση μετά τη δημιουργία τους. Και κάτι ακόμα: Στην έρευνα φαίνεται ότι τα ποσοστά «δεν αποτελούν πρόβλεψη ψήφου, αλλά καταγραφή τάσεων» για το διάστημα 26–28/5/26, με λευκό 1,1% και αποχή 5,2%.

Έτσι λοιπόν σαφές προβάδισμα καταγράφει για τη Νέα Δημοκρατία με 23,5% στη  δημοσκόπηση της ALCO για το Flash.gr, στην πρόθεση ψήφου επί των εγκύρων, με δεύτερη την ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη) του Αλέξη Τσίπρα στο 12,8% και τρίτο το ΠΑΣΟΚ στο 10,0%.

Στην τέταρτη θέση εμφανίζεται η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού με 9,5%, ενώ ακολουθούν ΚΚΕ (6,4%) και Ελληνική Λύση (6,3%).

Τέλος  σε σχέση με την έρευνα της Alco από τις 11 Μαΐου, η ΝΔ σημειώνει άνοδο της τάξης του 0,7%, κάτι που σημαίνει ότι τα νέα κόμματα καθόλου δεν επηρέασαν το ποσοστό της, ενώ το ΠΑΣΟΚ πτώση 2,2%.

Γιατί ο Ερντογάν θέλει ξαφνικά ένταση

Η ζήλεια και φόβος στις σχέσεις δημιουργούν συχνά προβλήματα συμβίωσης. Ωστόσο η ζήλεια και ο φθόνος στις διεθνείς σχέσεις είναι επιζήμιες για το διεθνές προφίλ μιας χώρας. Να, πάρτε για παράδειγμα την Τουρκία, η πολιτική και στρατιωτικής ηγεσία της οποίας είδαν (στην πραγματικότητα το είδε ο Ερντογάν και αυτό φτάνει), την οχύρωση των νησιών του Αιγαίου με αντιπυραυλικά, υπερσύγχρονα ισραηλινά συστήματα και άρχισε πάλι το παραμύθι για την αποστρατιωτικοποίηση τω νησιών.

Θυμήθηκαν και τον πόλεμο της μαύρης τσιπούρας

Είδαν τη ισχυρή στρατηγική σχέση της Ελλάδας του Ισραήλ και της Κύπρου και να θυμήθηκαν το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Είδαν επίσης την καθόλα νόμιμη χαρτογράφηση των ελληνικών θαλάσσιων πάρκων και άρχισαν να νομοθετούν για  την «Γαλάζια Πατρίδα», να απειλούν τα νησιά, να δίνουν εντολές όσοι έχουν σπίτια σε ελληνικό νησί να τα πουλήσουν και να φύγουν και να θυμηθούν (κάπως παράκαιρα) τον πόλεμο της… μαύρης τσιπούρας.

Συνήθως ο πόλεμος της τσιπούρας γινόταν στις αρχές κάθε έτους, δηλαδή τον Ιανουάριου, άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι η τσιπούρα ήταν αφορμή (όχι η αιτία) για τα Ίμια. Αυτή τη φορά, όμως οι Τούρκοι το παραξήλωσαν. Θέλουν να δείχνουν ότι ετοιμάζονται για πόλεμο. Παράτησαν το Ισραήλ και στράφηκαν με απειλές προς την Ελλάδα. Γέμισαν το διαδίκτυο με δύο ειδών προκλητικά βιντεάκια, τα περισσότερα με τη βοήθεια του ΑΙ.

Απόβαση

Το ένα δείχνει ασκήσεις απόβασης σε ένα νησί, χάρτη με τουρκική κάλυψη ελληνικών νησιών, ανύπαρκτη υφαλοκρηπίδα σε νησιά και στην Κρήτη, εικονικές αερομαχίες. Το άλλο δείχνει Τούρκους ψαράδες να εισβάλουν στα χωρικά ύδατα και να κοροϊδεύουν τα σκάφη του ελληνικού Λιμενικού Σώματος. Πόλεμος της τσιπούρας με τους Τούρκους ψαράδες εναντίον ελληνικών περιπολικών. Γέμισε το Διαδίκτυο σας λέω και βεβαίως άρχισαν οι επικρίσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής από την αντιπολίτευση.

Γνωρίζω ότι η Αθήνα έκανε τις ενέργειες που έπρεπε και προς την ΕΕ, αλλά και προς Αμερικανούς. Γνωρίζω ότι ο Νίκος Δένδιας ζήτησε να μείνουν έξω από την πολιτική αντιπαράθεση τα εθνικά θέματα. Γνωρίζω τέλος ότι υπήρξαν προτάσεις (και κραυγές) ότι τώρα είναι η ευκαιρία για επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια νοτίως της Κρήτης. Αλλά πρέπει να ξέρετε ότι έχουσιν γνώση οι φύλακες. Κάνουν το κουμάντο τους.

Άδωνις: Παράνομο με βούλα το Turkaegean

Ανήμερα της αποφράδας ημέρας της άλωσης της Πόλης 29η Μαΐου) ήρθε ένα δώρο για τον Άδωνη Γεωργιάδη και κατ΄επέκταση για ολόκληρο τον ελληνισμό: «την οριστική μας νίκη για το παράνομο Turkaegean».

Το αρμόδιο Συμβούλιο Προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) απέρριψε την τουρκική προσφυγή κατά της απόφασης που είχε ακυρώσει και διαγράψει το συγκεκριμένο σήμα ως ευρωπαϊκό εμπορικό σήμα.

«Το δικόγραφο που κατέθεσα ως υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων τον Φεβρουάριο του 2021», εξήγησε ο Άδωνις Γεωργιάδης,  κέρδισε οριστικά και αμετάκλητα την υπόθεση αυτή υπέρ των ελληνικών συμφερόντων. Ευχαριστώ όλη τη νομική μας ομάδα και την τότε Διοίκηση του ΟΒΙ για τον συντονισμό και την μεγάλη μας εθνική επιτυχία. Η χρήση του όρου αυτού από την Τουρκία είναι πλέον παγκοσμίως παράνομη», αναφέρει ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Ποιος θα είναι ο Πρόεδρος και ποιος ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου

Έφθασε η ώρα για την επιλογή νέου Προέδρου και Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Η επιλογή του Προέδρου και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου γίνεται με διαδικασία που προβλέπεται από το Σύνταγμα και τη νομοθεσία για την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Ας δούμε όμως πως έχει  η όλη διαδικασία που θα απασχολήσει τη Δικαιοσύνη  τις αμέσως επόμενες ημέρες

Συνοπτικά, η διαδικασία έχει ως εξής: Ο Υπουργός Δικαιοσύνης καταρτίζει κατάλογο ανώτατων δικαστικών λειτουργών που πληρούν τις προϋποθέσεις (αντιπρόεδροι, αρεοπαγίτες ή αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου,  που πληρούν τις προϋποθέσεις).  Μετά λαμβάνει χώρα ακρόαση στη Βουλή με τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής να καλεί τους υποψηφίους σε ακρόαση και στη συνέχεια διατυπώνει γνώμη ή προτείνει shortlist υποψηφίων για κάθε θέση.

Να σημειώσω απλώς για να ξέρετε ότι η γνώμη αυτή δεν είναι δεσμευτική, αλλά έχει πολιτικό και θεσμικό βάρος.  Στη συνέχεια αποφασίζει το ύστερα από εισήγηση του Υπουργού Δικαιοσύνης.  Και στο τέλος εκδίδεται Προεδρικό Διάταγμά που υπογράφει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Η ψήφος των Δικαστών όπως και της επιτροπής της Βουλής έχει την σημασία της αλλά επί της ουσίας η κυβέρνηση επιλέγει προσέχοντας τις ηλικίες, το προσδόκιμο παραμονής στην θέση και οι ικανότητες που κρίνει ότι πρέπει να συντρέχουν στο πρόσωπο των υποψηφίων.

Χωρίς κανείς να προτρέχει και εάν πάνε σχετικά καλά οι ψηφοφορίες οι πληροφορίες δείχνουν ως πιθανότερο Πρόεδρο του Αρείου Πάγου τον Παναγιώτη Λυμπερόπουλο (γιό του τέως Αντιπροέδρου του ΑΠ Λουκά Λυμπερόπουλου) μέχρι σήμερα Αντιπρόεδρο του ΑΠ και εκπρόσωπο τύπου. Για Εισαγγελέας θα επιλεγεί μάλλον αν δεν υπάρξουν εκπλήξεις ο μέχρι σήμερα Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας. Πιθανότητες έχει βεβαίως και ο αντιεισαγγελέας Βασίλης Φλωρίδης, αδελφός του υπουργού Δικαιοσύνης, οποίος πέρυσι είχε πάρει την μεγάλη πλειοψηφία και στους συναδέλφους του και στην Επιτροπή  Ακροάσεων της Βουλής.

Το προφιτερόλ φιστικιού που πρόσφεραν οι πιλότοι στον Τασούλα

Το ότι ο ΠτΔ Κώστας Τασούλας, επισκέφθηκε την 115Πτέρυγα Μάχης (115ΠΜ), στην Αεροπορική Βάση Σούδας, όπου τον υποδέχθηκαν ο Α/ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης και ο Διοικητής της Μονάδας, Ταξίαρχος (Ι) Αθανάσιος Παπαμανώλης, πιθανόν να το έχετε ακούσει από την τηλεόραση.

Όπως θα ακούσατε ότι κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ενημερώθηκε για το έργο και την αποστολή της Μονάδας και περιηγήθηκε στους χώρους της, όπου είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με το ιπτάμενο και τεχνικό προσωπικό. Επίσης, σίγουρα θα είδατε και την αεροπορική επίδειξη από την ομάδα αεροπορικών επιδείξεων μεμονωμένου αεροσκάφους F-16 «ΖΕΥΣ». Εδώ που τα λέμε  ο ΠτΔ δεν είναι η πρώτη φορά που παρακολούθησε την εκπληκτική αεροπορική επίδειξη, την έχει παρακολουθήσει και στην Θεσσαλονίκη στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.

Εκείνο όμως που πιθανόν να μην γνωρίζετε, είναι τι φαγητό (γκουρμέ) ετοίμασε η Πολεμική Αεροπορία (η 115 ΠΜ)  για να τον τιμήσει: Μαραθόπιτα  με απάκι και μαριναρισμένα ντοματίνια, εν συνεχεία ντάκος από κριθάρι με ντοματίνια σάλτσα ντομάτας, ρίγανη, έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και κάπαρη. Κύριο πιάτο: Αρνάκι γάλακτος φούρνου, με σάλτσα αποξηραμένου σύκου, πετιμέζι και τσικουδιά συνοδευόμενο από πατάτες φούρνου και ως επιδόρπιο προφιτερόλ (όχι όποιο- όποιο, ή σαν αυτό  του Γιώργου Κωνσταντίνου στην ταινία «Χτυποκάρδια στο θρανίο», που έλεγε «δεν θέλω να το μάθω, θέλω να το φάω»), αλλά ένα σπέσιαλ προφιτερόλ, φιστικιού με σάλτσα κόκκινων φρούτων. «Λουκούμι» ειπώθηκε πως ήταν το αρνάκι.

Κρασί προσφέρθηκε Nostos Alexandra και βεβαίως (κάτι που δεν μπορούσε να απουσιάζει) τσικουδιά Χανίων. Ρώτησα  ποιος ήταν ο σεφ της Πολεμικής Αεροπορίας, εάν ήταν ιπτάμενος ή όχι. Δεν πήρα απάντηση, ή μάλλον επικαλέστηκαν στο δικαίωμα της σιωπής. Ας είναι, μακάρι και οι φαντάροι καθώς και οι αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας  κάποια μέρα να φάνε και αυτοί ένα γεύμα όπως αυτό που προσφέρθηκε στον ΠτΔ (και με προφιτερόλ φιστικιού παρακαλώ).

Canadian copy-paste

Ο Καναδάς φαίνεται πως «διαβάζει» το ελληνικό manual στην αεροπορική εκπαίδευση, καθώς η Διεθνής Σχολή Πιλότων Δοκιμών (ITPS) του υπέγραψε συμφωνία για την αγορά εκπαιδευτικών M-346 από την Leonardo, επιλέγοντας ουσιαστικά το ίδιο μοντέλο που ήδη χρησιμοποιεί η Ελλάδα στην Καλαμάτα. Και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι.

Το Διεθνές Εκπαιδευτικό Κέντρο Πτήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας, μαθαίνω, έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε σημείο αναφοράς για το ΝΑΤΟ, προσελκύοντας το ενδιαφέρον συμμάχων, ενώ γνώστες του αντικειμένου επιμένουν ότι η χώρα διαθέτει πλέον ένα από τα πιο σύγχρονα συστήματα εκπαίδευσης πιλότων, αφού το M-346, που χρησιμοποιείται εδώ και κάποια χρόνια, λειτουργεί ως ιδανική «γέφυρα» προς την εποχή των Rafale, των F-16 Viper και των μελλοντικών F-35.Δεν πρόκειται, λοιπόν, απλώς για μια τεχνολογική αναβάθμιση αλλά απόδειξη ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να λειτουργούν ως σημείο αναφοράς για συμμάχους.