Η ενδομητρίωση δεν είναι πλέον μια «άγνωστη» λέξη, αλλά μια σιωπηλή επιδημία.

Επηρεάζει 1 στις 10 γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας παγκοσμίως, αποτελώντας μία από τις κυριότερες αιτίες υπογονιμότητας.

1

Ο Δρ. Στέφανος Χανδακάς, μαιευτήρας – γυναικολόγος, αναπληρωτής καθηγητής Γυναικολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Λευκωσίας, πρόεδρος και ιδρυτής της HOPEgenesis, αναλύει στο Mononews πώς η σύγχρονη, ελάχιστα επεμβατική χειρουργική, έρχεται να αποκαταστήσει την ανατομία της πυέλου, προσφέροντας λύσεις εκεί που η νόσος υψώνει τείχη, προστατεύοντας παράλληλα το πολύτιμο ωοθηκικό απόθεμα.

Κύριε Χανδακά, πώς μπορεί η εξειδικευμένη λαπαροσκοπική ή ρομποτική χειρουργική να «επαναφέρει» τη γονιμότητα σε γυναίκες με προχωρημένη νόσο;

Η σύγχρονη ελάχιστα επεμβατική χειρουργική επιτρέπει την ακριβή αφαίρεση των εστιών ενδομητρίωσης, την απομάκρυνση συμφύσεων και την αποκατάσταση της φυσιολογικής ανατομίας της πυέλου.

Με τη βοήθεια λαπαροσκοπικής ή ρομποτικής τεχνολογίας, ο χειρουργός έχει εξαιρετική ορατότητα και ακρίβεια, γεγονός που επιτρέπει να αφαιρούνται οι βλάβες, χωρίς να τραυματίζεται ο υγιής ιστός.

Όταν απελευθερώνονται οι σάλπιγγες και οι ωοθήκες από τις συμφύσεις και αποκαθίσταται η σωστή θέση των οργάνων, το αναπαραγωγικό σύστημα μπορεί να λειτουργήσει ξανά φυσιολογικά. Αυτό αυξάνει σημαντικά, τόσο τις πιθανότητες φυσικής σύλληψης, όσο και την επιτυχία μιας εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Πότε κρίνεται απαραίτητη η χειρουργική παρέμβαση ως προπαρασκευαστικό στάδιο, πριν από μια προσπάθεια εξωσωματικής γονιμοποίησης;

Η χειρουργική αντιμετώπιση εξετάζεται κυρίως, όταν υπάρχουν μεγάλες ενδομητριωσικές κύστεις στις ωοθήκες, έντονες συμφύσεις που αλλοιώνουν την ανατομία της πυέλου ή σοβαρά συμπτώματα, όπως έντονος πόνος.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, η παρουσία της νόσου μπορεί να επηρεάζει το περιβάλλον της μήτρας και των ωοθηκών, μειώνοντας τις πιθανότητες επιτυχούς εμφύτευσης ενός εμβρύου.

Η χειρουργική αποκατάσταση πριν από την εξωσωματική μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες μέσα στην πύελο και να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας του κύκλου εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Η απόφαση, όμως, είναι πάντα εξατομικευμένη και λαμβάνεται μετά από αξιολόγηση της ηλικίας της γυναίκας, του ωοθηκικού αποθέματος και του ιστορικού προηγούμενων προσπαθειών.

Με ποιες τεχνικές επιτυγχάνεται η ριζική αφαίρεση της νόσου με ταυτόχρονη προστασία του ωοθηκικού αποθέματος;

Σήμερα η χειρουργική αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης βασίζεται σε εξειδικευμένες τεχνικές, που στοχεύουν στην πλήρη αφαίρεση των εστιών της νόσου, αλλά με απόλυτο σεβασμό στον υγιή ιστό.

Η χρήση μικροχειρουργικών τεχνικών και ειδικών ενεργειακών εργαλείων, καθώς και η λεπτομερής ανατομική προσέγγιση επιτρέπουν την αφαίρεση των ενδομητριωσικών βλαβών, χωρίς να καταστρέφεται ο φυσιολογικός ιστός της ωοθήκης.

Στόχος είναι να απομακρυνθεί η νόσος, διατηρώντας όσο το δυνατόν περισσότερο το ωοθηκικό απόθεμα και τη γονιμότητα της γυναίκας.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στη μείωση των μετεγχειρητικών συμφύσεων;

Η λαπαροσκοπική και η ρομποτική χειρουργική προσφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τα παραδοσιακά ανοιχτά χειρουργεία.

Οι μικρές τομές, η μεγάλη ακρίβεια των κινήσεων και ο καλύτερος έλεγχος των ιστών μειώνουν σημαντικά τον χειρουργικό τραυματισμό. Αυτό σημαίνει λιγότερη φλεγμονή, μικρότερο κίνδυνο δημιουργίας νέων συμφύσεων και ταχύτερη ανάρρωση.

Για τις γυναίκες που επιθυμούν εγκυμοσύνη, η σωστή χειρουργική τεχνική παίζει καθοριστικό ρόλο, καθώς βοηθά να διατηρηθεί όσο το δυνατόν πιο φυσιολογικό το περιβάλλον της πυέλου.

Πώς η αποκατάσταση της φυσιολογικής ανατομίας της πυέλου αυξάνει τις πιθανότητες για αυτόματη (φυσική) σύλληψη;

Η φυσική σύλληψη απαιτεί την ομαλή συνεργασία ωοθηκών, σαλπίγγων και μήτρας.

Όταν υπάρχουν συμφύσεις ή ενδομητριωσικές βλάβες, αυτή η συνεργασία διαταράσσεται. Οι σάλπιγγες μπορεί να μην μπορούν να συλλάβουν το ωάριο ή να μην λειτουργούν σωστά.

Με τη χειρουργική αποκατάσταση, τα όργανα της πυέλου επανέρχονται στη φυσιολογική τους θέση και λειτουργία. Οι σάλπιγγες μπορούν να κινηθούν ελεύθερα και να συλλάβουν το ωάριο και το περιβάλλον της πυέλου γίνεται πιο φιλικό για τη γονιμοποίηση.

Σε πολλές περιπτώσεις αυτό μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε φυσική εγκυμοσύνη μετά το χειρουργείο.

Δείτε επίσης

Στ. Χανδακάς: 10 χρόνια HOPEgenesis – Το στόρι, το δημογραφικό, το αποτύπωμα

AstraZeneca: Το στοίχημα των 80 δισ., οι νέοι βιοδείκτες και τα μόρια «game changers» για την παχυσαρκία