Κρίσιμες ώρες στον ΣΚΑΪ: «Ο Ζούλας δεν θα προλάβει την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου», λένε πηγές

Στο Φάληρο, το θερμόμετρο ανεβαίνει επικίνδυνα. Ο διευθύνων σύμβουλος του ΣΚΑΪ, Κωνσταντίνος Ζούλας, βρίσκεται αντιμέτωπος με την πιο δύσκολη φάση της μέχρι τώρα θητείας του — μόλις δεκατρείς μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του.

Η συνάντηση με τον πρόεδρο και ιδιοκτήτη Γιάννη Αλαφούζο χαρακτηρίζεται από ανθρώπους του καναλιού ως «τελική», ίσως και λυτρωτική· για κάποιον από τους δύο.

Οι δείκτες μιλούν πιο καθαρά από οποιοδήποτε δελτίο ειδήσεων. Η τηλεθέαση στο εμπορικό κοινό κατρακυλά στο 7%, από 9,5% το 2023, ενώ τα οικονομικά του σταθμού καταγράφουν τη χειρότερη χρήση της τελευταίας επταετίας.

Ο Ζούλας, που ανέλαβε στις 5 Σεπτεμβρίου 2024, μπορεί να επικαλείται ότι βρήκε ένα πλοίο ήδη μπάζον από παντού· όμως η αποστολή του ήταν ρητή: να το επαναφέρει σε πορεία πλεύσης. Μέχρι στιγμής, το μόνο που έχει καταφέρει είναι να κρατήσει το τιμόνι ίσιο, την ώρα που τα κύματα ανεβαίνουν και οι επιβάτες —δημοσιογράφοι και παραγωγοί— ψιθυρίζουν για “ναυάγιο εν αναμονή”.

Μια καρέκλα που τρίζει από τις εσωτερικές ρωγμές

Το πρόβλημα του ΣΚΑΪ δεν είναι –τουλάχιστον όχι μόνο– τα νούμερα. Είναι οι ρωγμές εκ των έσω. Ο Κωνσταντίνος Ζούλας βρίσκεται στριμωγμένος όχι μόνο «από πάνω» –από το ρετιρέ της εξουσίας, όπου κατοικεί ο Γιάννης Αλαφούζος– αλλά και από τα ενδιάμεσα πατώματα, εκεί όπου ανθίζουν μικρο-αυτοκρατορίες και στεριώνουν οι παλιοί πυλώνες του καναλιού.

Οι συμμαχίες εντός του ΣΚΑΪ είναι παλαιές, βαθιές και πεισματικά ανθεκτικές· συχνά ισχυρότερες από τα οργανογράμματα. Κι όταν πας να τις αγνοήσεις ή να τις «κόψεις», δεν λύνεις τον γόρδιο δεσμό – απλώς φτιάχνεις έναν καινούργιο, πιο σφιχτό.

Δεν είναι μυστικό πως στελέχη αισθάνονται παραγκωνισμένα. Άλλοι περιμένουν ώρες έξω από το γραφείο του CEO χωρίς να μπουν ποτέ, άλλοι βλέπουν τις εισηγήσεις τους να μπαίνουν στο συρτάρι, άλλοι καταγγέλλουν πως ο νέος επικεφαλής «δεν άκουγε».

Άλλοι πάλι «τα άκουγαν» οι ίδιοι – για ορθογραφικά λάθη, για λάθος super, για αστοχίες που άλλοτε λύνονταν με ένα βλέμμα. Η εικόνα που σχηματίστηκε ήταν αυτή ενός διευθύνοντος με μικροσκόπιο και χωρίς πυξίδα.

Στα media, η ιεραρχία δεν είναι πυραμίδα – είναι δίκτυο σχέσεων, παραπόνων και εξυπηρετήσεων. Ένα στέλεχος του middle management μπορεί να έχει μεγαλύτερη επιρροή (και καλύτερο μισθό) από τον CEO, αν το τηλέφωνό του χτυπά απευθείας από τον ιδιοκτήτη.

Ο Ζούλας, ερχόμενος από το καθετοποιημένο και πολιτικώς ευθυγραμμισμένο περιβάλλον της ΕΡΤ, δεν φάνηκε να υπολογίζει τη διαφορά. Στην ΕΡΤ, η εξουσία είναι γραφειοκρατικά κάθετη· σε ένα ιδιωτικό κανάλι, είναι προσωπική, ευμετάβλητη και ενίοτε εκδικητική. Εκεί, λένε πολλοί, την πάτησε. Οι κινήσεις του –ακόμη κι αν ήταν ορθολογικές ή αναγκαίες– ενόχλησαν ισχυρούς παίκτες. Και τώρα, τα βέλη που τον βρίσκουν, έρχονται από πολύ κοντά.

Ἐκ Σίας ….

Κι ενώ το θερμόμετρο ανεβαίνει, η δημόσια εικόνα του σταθμού φθείρεται. Το πιο ηχηρό πλήγμα δεν ήρθε από ανταγωνιστικό κανάλι, αλλά εκ των έσω — και μάλιστα από το πρόσωπο-βιτρίνα του ΣΚΑΪ, τη Σία Κοσιώνη.

Η anchorwoman, μιλώντας στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου λίγες μέρες μετά το «κόψιμο» της Στεφανίδου, εμφανίστηκε ανήσυχα αμήχανη, σε μια σπάνια στιγμή αποστασιοποίησης. «Δεν γνώριζα τίποτα εκ των προτέρων», είπε — μια φράση που ακούστηκε όχι σαν δήλωση, αλλά σαν προειδοποίηση. Και συνέχισε, με εκείνη την ψύχραιμη δηκτικότητα που μόνο οι έμπειροι τηλεοπτικοί παίκτες διαθέτουν:

«Με έχει δυσκολέψει το ότι δεν έχω ένα δυνατό lead in, αλλά αυτό είναι δουλειά του σταθμού, όχι δική μου.»

Η φράση αυτή, όσο “ουδέτερη” κι αν ακούστηκε στον αέρα, χτύπησε καμπανάκια στο Φάληρο. Ερμηνεύτηκε ως κομψή βολή προς τη διοίκηση – υπενθύμιση ότι το δελτίο ειδήσεων δεν μπορεί να σηκώσει μόνο του ένα κανάλι που παραπαίει.

Mega πρώτο, ΣΚΑΪ τελευταίος – Η αγορά μίλησε

Το Mega κυριαρχεί στα δελτία ειδήσεων με 18,9% στο δυναμικό κοινό, ενώ Star και ANT1 ακολουθούν με σταθερές επιδόσεις και σαφές κοινό. Ο ΣΚΑΪ, αντίθετα, καθηλώνεται στο 5,6% – την χαμηλότερη επίδοση της τελευταίας δεκαετίας. Ένα νούμερο που, για τον άλλοτε «ναυαρχίδα» της ενημέρωσης, μοιάζει με πιστοποιητικό κόπωσης.

Η μπάλα σε αυτόν που ξέρει από μπάλα

Η μπάλα βρίσκεται, αναπόφευκτα, στα πόδια του Γιάννη Αλαφούζου. Και αν κάτι ξέρουν καλά στο Φάληρο, είναι ότι ο πρόεδρος δεν κάνει δεύτερες σκέψεις – κάνει δεύτερες κινήσεις. Κινήσεις αθόρυβες, αλλά τελεσίδικες. Κι όταν αποφασίσει πως ένα ματς έχει χαθεί, δεν αλλάζει σύστημα· αλλάζει παίκτες.