Την ώρα που η επίορκος υπάλληλος Πολεοδομίας τύλιγε 55 χιλιάρικα, για να τα κρύψει στον απορροφητήρα της, κάτι φοβόταν. Αναφερόμαστε στην υπόθεση της Ρόδου και τη σύλληψη για δωροληψία, παράβαση καθήκοντος κι ένα σωρό άλλα αδικήματα. Φοβόταν άραγε τους Αδιάφθορους της αστυνομίας ή τον διαρρήκτη που θα έκλεβε τα κλεμμένα;

Αυτή τη φορά ήταν στην Πολεοδομία της Ρόδου. Για να χτίσει κάποιος έπρεπε να χαρίσει τα δικά του λεφτά στους εκβιαστές που κάθονταν σε ένα γραφείο, ξύνονταν και ζητούσαν από τους πολίτες πολλά χιλιάρικα για ίδιον όφελος. Τα ίδια και στην Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία Χαλκίδας, όπου έγιναν συλλήψεις πέρσι. Για να τακτοποιήσει εκκρεμότητα ένας επιχειρηματίας, έπρεπε να επιτρέψει στους υπαλλήλους να βάλουν χέρι στη δική του τσέπη. Πάλι χιλιάρικα χαμένα. Τα ίδια και στον Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, όπου μια απατεώνισσα ζητούσε 4 χιλιάρικα για να εκδώσει αναπηρική σύνταξη.

Πολλοί στέκονται στη χρήση των κλοπιμαίων. Οι επίορκοι δημόσιοι υπάλληλοι ρισκάρουν την ελευθερία και τη δουλειά τους για μια ακριβή τσάντα, για ένα καλό αυτοκίνητο, για διακοπές στην Ταϊλάνδη ή παραπανίσια τετραγωνικά κατοικίας. Αυτά τα στοιχεία είναι ωραία για ανάλυση του τύπου «κοίτα πού έφτασε η κοινωνία της κατανάλωσης». Είναι δευτερεύοντα σε ένα ευνομούμενο κράτος όπου μας ενδιαφέρει περισσότερο η τιμωρία των εκβιαστών.

Ο πρωθυπουργός έχει ξεκάθαρη εικόνα. Πριν από δύο μήνες είχε κάνει την καλύτερη περιγραφή: «Όταν ήμουν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, για πρώτη φορά είχαμε καταγράψει όλα τα εκκρεμή πειθαρχικά περιστατικά. Παρά την πρόοδο που έχει συντελεστεί, σήμερα έχουμε παραπάνω από 2.500 υποθέσεις οι οποίες εξακολουθούν να λιμνάζουν σε 92 πειθαρχικά συμβούλια. Στις μισές, μάλιστα, ακόμα δεν έχει εκκινήσει η ανακριτική διαδικασία, δεν έχει οριστεί εισηγητής και πολλές φορές ο χρόνος ολοκλήρωσης των διαδικασιών ξεπερνάει και τα πέντε χρόνια».

Στις υποθέσεις που αναφέρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι μόνο οι εκβιασμοί και οι δωροληψίες. Είναι και όσοι δεν έχουν πατήσει πόδι στην υπηρεσία αλλά πληρώνονται κι ένα σωρό άλλες ανωμαλίες του συστήματος. Λέγαμε παλιά ότι, όταν γίνουν ψηφιακές οι υπηρεσίες, οι λήσταρχοι θα σταματήσουν τη δράση τους. Ιδού όμως που βρίσκουν και πάλι τον τρόπο: παίρνουν παλιές άδειες οικοδομής, υπογράφουν με ονόματα συνταξιούχων και γενικά δείχνουν δημιουργική φαντασία στην παραποίηση εγγράφων.

Στη Ρόδο βρέθηκε πολίτης που έκανε λεπτομερή καταγγελία, που έδωσε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για να ξεκινήσει η παρακολούθηση των απατεώνων. Καλό αυτό, η δημιουργία ενός συστήματος όπου μπορεί να απευθυνθεί ο θιγόμενος, χωρίς να φοβάται ότι θα του κάψουν το σπίτι ή θα τον πυροβολήσουν. Διακριτικά και αποτελεσματικά. Από εκεί και πέρα τί γίνεται; Τους εντόπισαν, βρήκαν το modus operandi, ανακάλυψαν λεφτά σε κατσαρόλες. Και μετά;

Πως ακριβώς μπορούμε να διατυπώσουμε με ευγένεια και σεβασμό στη Δημοκρατία «να τους χώσετε σε ένα μπουντρούμι, να μην δουν ξανά τον ήλιο»; Επειδή υποψιαζόμαστε ποια είναι τα επόμενα στάδια, από αναβολή σε αναβολή στο δικαστικό κομμάτι, από αναβολή σε αναβολή στο διοικητικό κομμάτι. Λέει η παροιμία ότι ο Θεός αγαπά τον κλέφτη αλλά αγαπά και τον νοικοκύρη. Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα η Θέμις αγαπά τον νοικοκύρη και λατρεύει τον κλέφτη παθιασμένα.

Διαβάστε επίσης: 

Πόσο πάει το γατί; Τι γίνεται με τις κτηνιατρικές υπηρεσίες

Η αβάσταχτη γοητεία του Τσίπρα, το σκυλάκι της Ζωής, ένας πρίγκιπας από την Μάνη και η θλιβερή ψωνάρα μας

Δεινή ή πανίσχυρη η θέση του Ερντογάν – Ποια η σχέση με την Ελλάδα;