Είναι αλήθεια ότι η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές είναι θετική για την οικονομία , τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις . Δεν νοείται προηγμένη χώρα να μην την εμπιστεύονται οι αγορές. Όμως η Ελλάδα δανείστηκε για πρώτη φορά μετά από 3 χρόνια αποχής στην 5ετία με επιτόκια 4,625%. Το επιτόκιο αυτό με ελληνικούς όρους αντικατοπτρίζει το τρέχον ρίσκο χώρας. Όμως η Ελλάδα δανείστηκε με το ίδιο ακριβώς κόστος όπως η Αργεντινή και το Βιετνάμ.

Τι γίνεται στην Ευρώπη

Με ευρωπαϊκούς όρους το μέτρο σύγκρισης είναι η Πορτογαλία η οποία ήταν σε μνημόνια για περίπου 3 χρόνια αλλά εδώ και περίπου 2 χρόνια είναι εκτός επιτήρησης . Η Πορτογαλία δανείζεται με 1,18% στην 5ετία. Η Ελλάδα δανείζεται 3,9 φορές ακριβότερα από την χώρα της Ιβηρικής. Το discount με όρους τιμών σε σχέση με την Πορτογαλία είναι υψηλό και λογικά θα πρέπει να κλείσει εάν η 3η αξιολόγηση εξελιχθεί ομαλά χωρίς νέες περιπέτειες.

Στο 10ετές που είναι και το ομόλογο αναφοράς η Ελλάδα δανείζεται στο 5,20% σε μέση απόδοση και η Πορτογαλία στο 2,98%.

Βέβαια και άλλες χώρες όπως η Κύπρος όταν βγήκαν στις αγορές πλήρωσαν ακριβό επιτόκιο. Η η Κύπρος όταν δανείστηκε στην 5ετία το 2016 πλήρωσε επιτόκιο 4,75% και μετά από ένα χρόνο πλήρωσε 2,80%.

Επιτόκια δανεισμού κρατών για διάρκεια 5 ετών 

Αργεντινή  4,70%,  Τσεχία 0,02%, Γερμανία  -0,13% Ελλάδα 4,625%, Ουγγαρία 1,91%, Ιρλανδία 0,04%,  Ισραήλ 0,74%, Μάλτα  0,24% , Φιλιππίνες  4,11%, Πολωνία 2,67%, Πορτογαλία 1,18%,  Κατάρ 2,70%, Ρουμανία 2,55%, ΗΠΑ 1,88%, Βιετνάμ 4,54% 

Τι λέει το Βloomberg

Η Ελλάδα επέστρεψε στην αγορά ομολόγων μετά από τρία χρόνια μετά την τελευταία έκδοση ομολόγων το 2014 και το Bloomberg έδωσε λεπτομέρειες σχετικά με το ποιοι είναι οι αγοραστές της ομολογιακής έκδοσης αξίας 3 δισ. ευρώ, 5ετούς διάρκειας.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η μεγαλύτερη πηγή νέων κεφαλαίων για την ελληνική κυβέρνηση (η οποία στη συνέχεια θα χρησιμοποιήσει τα περισσότερα από αυτά για να πληρώσει τόκους που οφείλονται στην ΕΚΤ) ήταν Αμερικανοί επενδυτές.

Όπως σημειώνει το Bloomberg, λίγο λιγότερο από το ήμισυ, ήτοι 1,425 δισ. ευρώ, από το ομολογιακό, ήταν νέα χρήματα με την ακόλουθη γεωγραφική κατανομή των νέων πηγών μετρητών:

ΗΠΑ 44%

Ηνωμένο Βασίλειο/Ιρλανδία 26%

Ελλάδα 14%

Γαλλία 7%

Ισπανία/Πορτογαλία/Ιταλία 3%

Γερμανία/Αυστρία 3%

Άλλοι 3%

Ανά τύπο επενδυτή

Διαχειριστές κεφαλαίων 46%

Αμοιβαία Κεφάλαια 36%

Τράπεζες/Επενδυτικές τράπεζες 13%

Άλλοι 5%

Περίπου το ήμισυ της έκδοσης ήτοι 1,574 δισ. ευρώ των υφισταμένων κατόχων ομολόγων μεταφέρθηκαν (μέσω ανταλλαγής ή επαναγοράς) στη νέα έκδοση, ως εξής:

Ελλάδα 75%

Γαλλία 11%

Ελβετία 6%

Ηνωμένο Βασίλειο/Ιρλανδία 4%

ΗΠΑ 3%

Άλλοι 1%

Ανά τύπο επενδυτή

Τράπεζες/Επενδυτικές τράπεζες 74%

Διαχειριστές κεφαλαίων 16%

Αμοιβαία Κεφάλαια κινδύνου 5%

Ασφαλιστικές 4%

Άλλοι 1%