Τολμηρό βήμα προς τα εμπρός με στόχο το χρόνιο αίτημα για την επιτάχυνση της Δικαιοσύνης αλλά και την πάταξη της εγκληματικότητας το οποίο μπορεί να αψηφά ακόμη και το ενδεχόμενο πολιτικό κόστος ή «ξεχαρβάλωμα» του ποινικού συστήματος μας,  με όρους επικοινωνίας και μόνο, όπως διατείνονται κορυφαίοι νομικοί, αποτελεί το νομοσχέδιο για τον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που αναμένεται να κατατεθεί για ψήφιση τις επόμενες ημέρες στη Βουλή;

Πρόκειται για μεταρρύθμιση-τομή που αποτρέπει την παραβατικότητα και θεραπεύει τις υπάρχουσες «πληγές» της Δικαιοσύνης ή δημιουργεί και νέες, πλήττοντας  κυρίως τα δικαιώματα των κατηγορουμένων και όχι μόνο, στο «όνομα» της έξαρσης της παραβατικότητας;

Η «ομοβροντία» αντιδράσεων που προκάλεσαν στο νομικό κόσμο βασικές διατάξεις του εν λόγω νομοθετήματος, έθεσε επί «τον τύπον των ήλων»,  παθογένειες στην απονομή της Δικαιοσύνης, οι οποίες, παρά την «καταιγίδα» των τροποποιήσεων των τελευταίων ετών φαίνεται πως ουδέποτε επιλύθηκαν. Τι είναι αυτό λοιπόν που μπορεί να καθιστά εφικτή και υλοποιήσιμη την έβδομη κατά σειρά μεταρρύθμιση, μετά το 2019, η οποία φέρει την υπογραφή του αρμόδιου υπουργού Γιώργου Φλωρίδη, συναντώντας μάλιστα τις σφοδρότατες αντιδράσεις του δικηγορικού σώματος; Μήπως πρόκειται για ακόμη μία «φιλόδοξη» μεταρρύθμιση με σκοπό την πανθομολογούμενη ανάγκη για επιτάχυνση της Δικαιοσύνης που είναι καταδικασμένη όμως να αποτύχει και να τιναχτεί στην πράξη στον αέρα, αφού θα αποδειχθεί, πολύ σύντομα ότι προσκρούει πρωτίστως στις δομικές αδυναμίες της ίδιας της Δικαιοσύνης;

Οι «γέφυρες» επικοινωνίας που έριξε το υπουργείο Δικαιοσύνης προς τους δικηγόρους, στο παρά πέντε της συζήτησης στη Βουλή του επίμαχου νομοσχεδίου, για να τους πείσει να σταματήσουν την αποχή και να επανέλθουν στα ποινικά ακροατήρια, δεν είναι σίγουρα αρκετές, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση,  για να κοπάσει ο αναβρασμός στο νομικό κόσμο ο οποίος ήδη πυροδοτήθηκε. «Το νομοσχέδιο αυτό βάλλει κατά  των δικαιωμάτων των πολιτών,  παρακάμπτοντας τις δικονομικές διαδικασίες που τα περιφρουρούν,  στο βωμό της επιτάχυνσης της Δικαιοσύνης», απαντούν οι δικηγόροι, επιμένοντας πως η αυστηροποίηση των ποινών δεν συνιστά πανάκεια για την αποτροπή της παραβατικότητας η οποία, σύμφωνα με την ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης, αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους του νομοσχεδίου.

Αίσθημα ατιμωρησίας

Το αίσθημα ατιμωρησίας που αυτή τη στιγμή υπάρχει στην κοινωνία δεν είναι η απάντηση, υποστηρίζουν οι δικηγόροι, χαρακτηρίζοντας ως εκδικητική και όχι σωφρονιστική τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου. Οι μομφές μάλιστα του υπουργείου Δικαιοσύνης  πως « δεν θα νομοθετούν οι δικηγόροι  για τους πελάτες τους», ως μέλη νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, όξυνε ακόμη περισσότερο την αντιπαράθεση, με το δικηγορικό σώμα να αρνείται μετ’ επιτάσεως πως είναι συντεχνιακή η βάση των αντιδράσεών τους και να επιμένει πως οι επιπτώσεις του νομοσχεδίου αφορούν ολόκληρη την κοινωνία η οποία θα βρεθεί αντιμέτωπη σύντομα με αυτό.

Κατηγορούν μάλιστα για ποινικό λαϊκισμό το υπουργείο Δικαιοσύνης , λέγοντας πως σπεύδει, στον απόηχο των ΜΜΕ,  να νομοθετεί, υπό το φως της επικαιρότητας, με τον κ. Φλωρίδη να μιλά από την πλευρά του για δικαιώματα που έχουν όχι μόνο οι κατηγορούμενοι αλλά και τα θύματα όπως και οι οικογένειές τους. «Έχουμε καταλάβει τι σημαίνει ότι η χώρα μας καταλαμβάνει την 147η  θέση  στον κόσμο όσον αφορά τη λειτουργία της Δικαιοσύνης; Είναι απλό στατιστικό στοιχείο; Αυτό δεν έπρεπε να σημάνει συναγερμό για όλους μας; Αλλά συνήθως, ο καθένας μας δείχνει τον άλλον. Όχι εγώ, εσύ.. Κανένας δεν θέλει να επενδύσει τα χρήματά του, σε μία χώρα όπου μία δικαστική εμπλοκή κρατάει χρόνια … Όλοι όσοι νικούσαν ή νόμιζαν ότι νικούσαν, χωρίς να νοιάζονται για το μέλλον, είδαν ξαφνικά τη χώρα να χρεοκοπεί.. Και η χρεοκοπία μας έδειξε με οδυνηρό τρόπο ότι σκεφτόμαστε μόνο το παρόν αδιαφορώντας για το μέλλον», είχε τονίσει ο κ. Φλωρίδης από το βήμα της Γ.Σ της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων.

«Αιχμή του δόρατος» της σφοδρής κριτικής που δέχτηκε το  νομοσχέδιο ήταν καίριες διατάξεις του που αφορούν μεταξύ άλλων βαρύτερες ποινές ακόμη και για πλημμελήματα και η μετατροπή μέρους τους σε χρηματική ποινή ή σε κοινωφελή εργασία, με την αναστολή τους να αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα,  αλλά και η επέκταση των Μονομελών Δικαστηρίων  με τον ταυτόχρονο «εξοστρακισμό» των δικαστικών συμβουλίων για μία σειρά αδικημάτων.

Σημαντικές διατάξεις

Το σίγουρο είναι πως μέσα σε αυτό το θόρυβο που δημιουργήθηκε… χάθηκαν διατάξεις όπως αυτές για την ενδοοικογενειακή βία, την αυτεπάγγελτη δίωξη κακόβουλης μη καταβολής διατροφής ή την ποινική συνδιαλλαγή οι οποίες μολονότι τυγχάνουν γενικότερης αποδοχής, δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον των ΜΜΕ. Ωστόσο σχολιάστηκαν έντονα, στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης,  κυρίως από  άνδρες, στη συντριπτική τους πλειοψηφία διαζευγμένους που δεν έχασαν την ευκαιρία να στραφούν σε βάρος της μητέρας των παιδιών τους, η οποία, όπως ισχυρίστηκαν τους συκοφαντεί, με ψευδείς καταγγελίες σε βάρος τους.

Η κοινή γνώμη πάντως η οποία ακούει αλλά δυσκολεύεται προς το παρόν να κατανοήσει εάν και κατά πόσο θα υπάρξουν ουσιαστικές συνέπειες στην απονομή της Δικαιοσύνης, μιας και έχει συνηθίσει στις μεταρρυθμίσεις που  γρήγορα τροποποιούνται εκ νέου, αναμένει το τελικό κείμενο του νομοσχεδίου που μετά τη δημόσια διαβούλευση θα κατατεθεί για ψήφιση στη Βουλή. Άλλωστε και αυτό το νομοσχέδιο θα κριθεί στην εφαρμογή του, στις αίθουσες των ποινικών δικαστηρίων. Η ιστορία θα είναι αυτή που θα αποδείξει εάν πέτυχε ή όχι τους οραματιζόμενους από την ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης στόχους του.

Διαβάστε επίσης:

Ποινικός Κώδικας: Αυτές τις δύο αλλαγές πρέπει να κάνει ο κ. Φλωρίδης
Γιώργος Φλωρίδης: Επανέρχεται το αυτεπάγγελτο στη δίωξη στελεχών σε τράπεζες, ΝΠΔΔ και Δημόσιο
Γιώργος Φλωρίδης: Συναντά αύριο δικηγόρους για τους Κώδικες, επιμένει για «μεγαλοδικηγόρους» και τα κατά παραγγελία νομοσχέδια τους