Καθώς η Ελλάδα ανακάμπτει σταδιακά από την οικονομική αναταραχή σχεδόν μιας δεκαετίας, οι κυκλοφοριακές συνθήκες στην Αθήνα φαίνεται να επανέρχονται στην κατάσταση προ κρίσης. Ταυτόχρονα το αστικό σύστημα δημόσιων συγκοινωνιών αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις και η αγορά των ταξί παραμένει αυστηρά ρυθμισμένη συμβάλλοντας στη δημιουργία προνομιακών συνθηκών χρήσης των ΙΧ. Προς αυτή την κατεύθυνση, συνέβαλε και η πανδημία του COVID-19, κατά την οποία τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης οδήγησαν σε εκτεταμένη χρήση των ΙΧ.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι καινοτόμες υπηρεσίες κινητικότητας θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως μια αποτελεσματική εναλλακτική λύση στην εκτεταμένη χρήση του ΙΧ, σε συνδυασμό με τη βελτίωση της απόδοσης του αστικού συστήματος δημόσιων συγκοινωνιών.

1

Ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών κινητικότητας είναι διαθέσιμο στους μετακινούμενους παγκοσμίως, οι οποίες παρέχουν ευέλικτες, άνετες και οικονομικά προσιτές επιλογές, προκαλώντας μια στροφή προς ένα πολυτροπικό μοντέλο, με περισσότερη κινητικότητα διαμοιρασμού και λιγότερη χρήση του ΙΧ.

Ο Τομέας Μεταφορών και Συγκοινωνιακής Υποδομής της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου ολοκλήρωσε πρόσφατα μια κοινωνικο-οικονομική ανάλυση για την ανάπτυξη υπηρεσιών διαμοιρασμού διαδρομών, με χρέωση σε πραγματικό χρόνο, για την Αθήνα. Τα αποτελέσματα της έρευνας αποκαλύπτουν τα εξής:

  • Μείωση της χρήσης ΙΧ: προσέλκυση 603.000 έως 729.000 ημερήσιων χρηστών μέχρι το 2025, με αυτούς να αφήνουν κυρίως τα ΙΧ (4,3%-5,3%) και σε πολύ μικρότερο βαθμό τα ΜΜΜ (2,2%-2,7%) και τα ταξί (0,7%-0,8%).
  • Εξοικονόμηση χρόνου μετακίνησης:  έως και 7,4% σε σχέση με τις υπάρχουσες συνθήκες.
  • Δημιουργία θέσεων απασχόλησης: επιπλέον 17.700 θέσεις πλήρους απασχόλησης και 35.700 θέσης μερικής απασχόλησης στη μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας έως το 2025.
  • Μείωση εκπομπών CO2: έως και 121.500 τόνους μέσα σε μια δεκαετία.
  • Εξοικονόμηση καυσίμων: έως και 48 εκ. λίτρα μέσα σε μια δεκαετία.

Συμπερασματικά, είναι απαραίτητες οι σχετικές μεταρρυθμίσεις για την εισαγωγή των υπηρεσιών διαμοιρασμού διαδρομών στην Αθήνα, με έναν επαρκώς ρυθμισμένο τρόπο, καθότι μπορούν να συμβάλλουν σημαντικά στην κοινωνική και οικονομική ευημερία χωρίς να επηρεάζουν ουσιαστικά άλλα υποκατάστατα μοντέλα αστικών μετακινήσεων.