Όλα αυτά τα “πήγαινε-έλα” στο γραφείο του ιδιοκτήτη του ΔΟΛ για το μέλλον του Οργανισμού θα ήταν μια κωμωδία, αν δεν υπήρχε η τραγική διάσταση των εκατοντάδων θέσεων εργασίας που διακυβεύονται και της τύχης των πιο ιστορικών τίτλων στα ελληνικά ΜΜΕ. Πρώτον, γιατί όποιος θέλει να “εξαγοράσει” τον ΔΟΛ πρέπει να πάει σε άλλη διεύθυνση και όχι στην οδό Μιχαλακοπούλου. Αυτή τη στιγμή, ο πραγματικός ιδιοκτήτης του ΔΟΛ είναι οι τράπεζες και όχι ο Ψυχάρης.

Δεύτερον, πρέπει να πάει στις τράπεζες με “διαβατήριο”. Με φρέσκο χρήμα δηλαδή στο ποσό των 20-25 εκατ.τουλάχιστον, άμεσα “αποδεικτέο’ στο τραπέζι της συζήτησης. Τα “φύκια” και οι “μεταξωτές κορδέλλες” έχουν τελειώσει προ πολλού.

Μόνο με μια τέτοια “ζεστή” χρηματοδότηση, οι τράπεζες μπορούν να ξεκλειδώσουν τον δικό τους “κουμπαρά”, στον οποίο περιλαμβάνεται και “κούρεμα” δανείων (στο 50%) και κεφαλαιοποίηση ποσοστού από τον υπόλοιπο  δανεισμό.

Όλα τα άλλα είναι μάλλον εκ του πονηρού. Πολλοί λένε και εκ του Μαξίμου προερχόμενα. Το οποίο έχει ανακαλύψει διάφορους  “πρόθυμους” να “πάρουν τον ΔΟΛ από τα χέρια του Ψυχάρη” και να “τον βάψουν κόκκινο”.

Προσοχή. Στους “χρήσιμους προθύμους” δεν συμπεριλαμβάνεται ο Β. Μουλόπουλος, ο οποίος -εκτός των άλλων-γνωρίζει και σέβεται την ιστορία του Συγκροτήματος.

Τώρα αν οι “χρήσιμοι πρόθυμοι” αποδειχτούν και “χρήσιμοι ηλίθιοι”, το άμεσο μέλλον θα το δείξει…