Η «μάνα των Τεμπών»
Η Μαρία Καρυστιανού αναδείχθηκε στη διάρκεια της περυσινής χρονιάς σε μια από τις πλέον επιδραστικές φωνές στην Ελλάδα. Όχι μέσα από ένα συμβατικό πολιτικό ρόλο, αλλά ως η ηγετική μορφή στο «κίνημα» των οικογενειών των θυμάτων της τραγωδίας στα Τέμπη και ως βασική εκφραστής ευρύτερων κοινωνικών αιτημάτων. Όλα αυτά όμως με εντονότατη πολιτική χροιά και χαρακτήρα ανοικτής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση.
Ήταν εκείνη που κατάφερε στις 28 Φεβρουαρίου του 2025 να κινητοποιήσει εκατομμύρια πολίτες και να οργανώσει πρωτοφανείς συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα με σύνθημα «Δεν έχω οξυγόνο».
Η φωνή της συνδέεται άμεσα με την πολυπληθή παρουσία του κόσμου που εξέφρασε θυμό και απαίτηση για «διαφάνεια και απονομή δικαιοσύνης», γεγονός που μεγιστοποίησε την προσωπική της απήχηση. Χωρίς να λείπουν και οι αιτιάσεις που εκφράζονται από την «άλλη πλευρά» για την εργαλειοποίηση της τραγωδίας.
Η Μαρία Καρυστιανού προχώρησε πέρυσι τον Ιούλιο σε μια υψηλού συμβολισμού κίνηση, καταθέτοντας στη Βουλή υπόμνημα με 1,3 εκατομμύρια υπογραφές πολιτών και με αίτημα την αναθεώρηση του Συντάγματος προκειμένου να υπάρξει κατάργηση της ασυλίας των βουλευτών για ποινικές ευθύνες. «Θέλουμε να σταματήσει η ατιμωρησία των πολιτικών» διαμήνυσε η ίδια.
Κυβέρνηση και δικαστικοί λειτουργοί βρέθηκαν κατ’ επανάληψη στο στόχαστρό της, ενώ ανέλαβε και διεθνείς πρωτοβουλίες (Ευρωκοινοβούλιο, ΟΗΕ), ζητώντας «δικαιοσύνη για το κρατικό έγκλημα» – αν και τα πραγματικά στοιχεία «ντύθηκαν» με καινοφανείς θεωρίες συνωμοσίας.
Η «μάνα των Τεμπών», όπως έχει χαρακτηριστεί η Μαρία Καρυστιανού (με αρκετούς όμως από τους συγγενείς των θυμάτων να βρίσκονται απέναντί της), φαίνεται ότι έχει σχεδιάσει με προσοχή το πολιτικό της μέλλον.
Η δημιουργία κόμματος πρέπει να θεωρείται δεδομένη, εκμεταλλευόμενη τα εμφανιζόμενα, υψηλά, δημοσκοπικά της ποσοστά.
Οι αποκαλύψεις του επικοινωνιολόγου Νίκου Καραχάλιου, ότι το περασμένο καλοκαίρι ήταν έτοιμη να ανακοινώσει κόμμα αλλά έκανε πίσω, δείχνουν, πάντως, τις εσωτερικές της αντιφάσεις.
Η ίδια έχει δηλώσει ότι δεν μπορεί να συνεργαστεί με το φθαρμένο πολιτικό σύστημα, δείχνει να αποκλείει συμμαχίες με τον Αλέξη Τσίπρα ή τον Αντώνη Σαμαρά, ενώ έχει πει ότι παλιά ψήφιζε ΝΔ και ότι προέρχεται από συντηρητική οικογένεια.
Διέρρηξε τις σχέσεις της με την Ζωή Κωνσταντοπούλου, μολονότι αρχικά φαινόταν να βρίσκονται κοντά, ενώ διέψευσε και οποιαδήποτε εμπλοκή της στο «Κύμα» του Καραχάλιου. Οι φήμες πλέον έχουν γίνει ξεκάθαρες δηλώσεις ότι είναι θέμα χρόνου η ίδρυση φορέα που θα κατέβει στις εκλογές.
Εν κατακλείδι, μέσα στο 2025 η Μαρία Καρυστιανού δεν ήταν μία απλή ακτιβίστρια. Έγινε η φωνή μιας κοινωνίας σε οργή, μια ηγετική μορφή που μετατρέπει τον συλλογικό πόνο σε οργανωμένη διεκδίκηση δικαιοσύνης, διαφάνειας και λογοδοσίας. Η επιλογή της να δημιουργήσει κόμμα βρίσκει πολλούς σύμφωνους, αλλά και άλλους απέναντί της, ωστόσο, η ίδια διατείνεται ότι θέλει να κυβερνήσει.
