Ράπερ
Τι θέλει ένας… ράπερ στους 100 πιο επιδραστικούς του 2025; Αυτό θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος που δεν παρακολουθεί την πορεία του ΛΕΞ. Αλλά και δεν γνωρίζει το αποτύπωμα που έχει ως κοινωνικό φαινόμενο που δεν συναντάται εύκολα.
Είναι ίσως η πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια που ένας τραγουδοποιός μπορεί και αφήνει με τόσο επιδραστικό τρόπο το στίγμα του, όχι μόνο στην ελληνική μουσική σκηνή.
Ο ΛΕΞ, με πραγματικό όνομα Αλέξης Λαναράς, αποτελεί, πέραν από έναν από τους πιο επιδραστικούς ράπερ της εποχής, και μία πολιτισμική έκφραση που συνδέεται άμεσα με τη νεότερη γενιά.
Η πορεία του, η οποία ξεκίνησε από την ιστορία των δρόμων και της street κουλτούρας, απογειώθηκε μέσα από θεαματικά sold out και κοινωνικοπολιτικά φορτισμένους στίχους.
Οι προαναγγελίες των συναυλιών του στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, πέρυσι τον Ιούνιο, προκάλεσαν τεράστια ζήτηση. Χιλιάδες άτομα περίμεναν online προκειμένου να πάρουν εισιτήριο και η παραγωγή ανακοίνωσε την εξάντλησή τους μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες. Το ίδιο έγινε και με τη δεύτερη εμφάνισή του, που ακολούθησε την επόμενη ημέρα. Έτσι, ο Θεσσαλονικιός καλλιτέχνης κατόρθωσε να συγκεντρώσει και να ενώσει πάνω από 120.000 άτομα. Βάζοντας επί της ουσίας τη ραπ στο «κέντρο» της ελληνικής μουσικής σκηνής.
Μάλιστα, όπως ανέφεραν μεταγενέστερα δημοσιεύματα, μέσα στο 2025 η τουρνέ του ΛΕΞ με εμφανίσεις ανά την Ελλάδα συγκέντρωσε συνολικά πάνω 250.000 άτομα.
Ο κόσμος, που έκανε ουρά για να τον δει και τον ακούσει, δεν ήταν απλώς «ο κόσμος που πάει σε μια συναυλία». Ήταν κυρίως νέοι –μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι– που είδαν στο πρόσωπό του έναν καλλιτέχνη που δεν ακολουθεί το «εύκολο» μονοπάτι της εμπορικής ραπ-τραπ κουλτούρας.
Οι στίχοι του είναι «σμιλεμένοι» με τρόπο που απηχεί πολύπλευρα. Αναφέρονται στην αδικία, την κοινωνική ανισότητα, την κριτική στην εξουσία, τη δυσκολία επιβίωσης, την άρνηση υποταγής στις πιέσεις, τη σύγκρουση με το παρελθόν, αλλά και τις μεγάλες προσωπικές μάχες.
Ο ΛΕΞ κατάφερε χωρίς promo, συνεντεύξεις και διαφήμιση να γεμίζει στάδια και ο κόσμος να ταυτίζεται με τα τραγούδια του, παραπέμποντας σε αντίστοιχες καταστάσεις της Μεταπολίτευσης με τον Μίκη Θεοδωράκη.
Σε αντίθεση με πολλούς ράπερ και τράπερ που επικεντρώνονται κυρίως στο «lifestyle» και το φαίνεσθαι, ο ΛΕΞ κρατάει μία αυθεντικότητα , ένα στοιχείο που τον κάνει να ξεχωρίζει – εκφράζοντας τη γενιά του με πρωτότυπο λόγο και αληθινό ύφος.
Το γεγονός ότι οι συναυλίες του γίνονται γεγονότα, όχι απλώς εμφανίσεις, δείχνει πως έχει εξελιχθεί σε «καταλύτη» της κοινωνικής έκφρασης για πολλούς νέους, που αναζητούν όχι μόνον διασκέδαση, αλλά και ταυτότητα.
